เหล่ามหาเทพทั้งสามที่ยืนเบื้องหลังเขาต่างปลดปล่อยแรงกดดันของตนออกมา ประสานกับถังหวงก่อบริเวณล้อมอยู่ทุกทิศ
คนหนึ่งในนั้นหัวเราะเยาะว่า “อวิ๋นเช่อ ที่ถูกท่านชายถังเลือกเป็นเป้า ถือว่าเจ้าโชคร้ายเสียแล้ว! ส่งมอบของมาเสีย ข้าจะได้เก็บศพเจ้าไว้ครบสมบูรณ์!”
มุมปากของอวิ๋นเช่อโค้งเย็นชายิ่งกว่าเดิม เขากวาดสายตามองทั้งสี่คนรอบตัว แล้วเอ่ยขึ้นช้า ๆ เสียงไม่ดัง แต่ดังก้องเข้าหูทุกคนอย่างชัดเจน
“ด้วยพวกเจ้าสี่คน? ก็ไม่เห็นมีสมญา!”
“โอหังนัก!” ถังหวงตะโกนด้วยความโกรธ “เข้าโจมตีเลย! ช่วยกันสังหารมันซะ ของบนร่างของมัน พวกเราแบ่งกันครึ่งต่อครึ่ง!”
ภายใต้รางวัลอันมหาศาล ย่อมมีผู้กล้าก้าวออกมาเสมอ ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่ถังหวงสัญญาคือการหารกันครึ่งต่อครึ่งจาก “สมบัติล้ำค่า” บนร่างของอวิ๋นเช่อ
มหาเทพทั้งสามแลกตากันหนึ่งครั้ง แววโลภะฉายขึ้นในดวงตา จากนั้นจึงพุ่งเข้าประชิดอวิ๋นเช่อโดยไม่ลังเล
คนหนึ่งถือขวานยักษ์ พลังฟันดินแยกหิน ส่ายตรงเข้าหาศีรษะของอวิ๋นเช่อ อีกคนร่างลอยละลิ่ว ใบมีดสั้นเปล่งแสงพิษสีนิลเข้ม แทงเข้าหาซี่โครงด้านข้าง และคนสุดท้ายประสานมือก่ออาคม แหลมหินสีเหลืองดินโผล่พ้นจากพื้นขึ้นเป็นระลอก ปิดกั้นจุดย่ำของอวิ๋นเช่อจนมิด
เมื่อเผชิญการล้อมโจมตีทั้งสาม อวิ๋นเช่อมิได้เปลี่ยนสีหน้า เท้าเคลื่อนเพียงน้อยนิด ร่างก็เล็ดลอดดั่งภูตผี หลบกระบวนทัพของขวานยักษ์และใบมีดสั้นได้ในเสี้ยววินาทีที่ห้วงชีพแทบมิอาจแยก พร้อมกันนั้นพลังเทพภายในกายสั่นสะเทือนเพียงเล็กน้อย คลื่นพลังมิรูปตัวกระจายออกไป บดขยี้แหลมหินที่แทรกดินขึ้นมาจนแตกเป็นผุยผง