「แกนในร้อนขึ้นงั้นเหรอ? แบบนี้ก็ทำให้น้ำร้อนได้สิ」
ซูเย่ตาเป็นประกาย กระติกเก็บความร้อนที่ผลิตน้ำร้อนได้ถือเป็นของวิเศษในช่วงแรกอย่างแท้จริง
「ต่อไปก็ไม่ต้องใช้น้ำเย็นแช่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแล้ว」
ซูเย่หยิบกระติกเก็บความร้อนขึ้นมา เปิดขวดน้ำแร่แล้วเทลงไป พอดีเต็มกระติกทั้งใบ
เพียงสิบกว่าวินาที ซูเย่ก็เห็นไอน้ำเริ่มลอยขึ้นจากน้ำในกระติก ความเร็วในการทำความร้อนสูงมาก
จากนั้นซูเย่กลับขึ้นรถ หยิบบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแบบซองออกมาหนึ่งห่อ แล้วใช้ซองแทนชามเทน้ำลงไปแช่
ไม่กี่นาทีต่อมา กลิ่นหอมเข้มข้นของบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปก็อบอวลไปทั่วรถ ซูเย่ไม่ได้กินอะไรมาเกือบครึ่งวันแล้ว จึงกลืนน้ำลายลงคอ
เขาซดน้ำซุปอย่างเอร็ดอร่อยก่อน จากนั้นหยิบตะเกียบสเตนเลสที่แลกมาจากหน้าต่างซื้อขายด้วยขนมปังขึ้นราหนึ่งก้อนขึ้นมากิน
「รสผักกาดดองหมักไหเก่านี่มันถึงใจจริง ๆ」
ซูเย่พูดอย่างพึงพอใจ
หลังจากกินเสร็จ เมื่อเห็นว่ายังเหลือน้ำซุปอยู่ก้นซองเล็กน้อย ซูเย่ก็ไม่ปล่อยให้เสียเปล่า เขาเติมน้ำลงในกระติกเก็บความร้อนอีกหน่อย แล้วนำไปลงขายในหน้าต่างซื้อขาย
ตอนแรกซูเย่คิดว่าจะไม่มีใครซื้อ แต่ไม่ถึงหนึ่งนาทีก็มีคนเอาขนมปังแผ่นหนึ่งมาแลก
「ดูท่าอีกฝ่ายจะมีอาหารไม่น้อย แต่ถึงนายจะได้กำไร ฉันก็ไม่มีทางขาดทุนแน่」
ซูเย่คิดไปพลาง สตาร์ตรถอีกครั้งแล้วขับต่อไปตามทางหลวง
อีกสองชั่วโมงต่อมา ก็ถึงเวลาเที่ยงแล้ว ระหว่างทางซูเย่พบสัตว์ประหลาดอีกสามตัว ซึ่งไม่มีตัวไหนเป็นเผ่ามนุษย์