เด็กสาวผมขาวยืนมองนรกตรงหน้าอย่างเหม่อลอย
ความกลัว ความไม่รู้ และความเจ็บปวดถาโถมเข้าใส่จิตใจ
ทั่วทุกแห่งเต็มไปด้วยซากศพและแขนขาที่ขาดกระจุย เลือดเนื้อกระเซ็นไปทั่ว!
แม้แต่เลือดที่ไหลออกจากศพก็ยังถูกสัตว์ป่ากระหายเลือดกลืนกินอย่างตะกละตะกลาม
ดวงตาของเด็กสาวเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัว รูม่านตาหดเล็กลง
ศพเหล่านั้นมีทั้งเพื่อนของเธอ ผู้ใหญ่ที่รู้จัก ตลอดจนเพื่อนบ้านที่แสนใจดี
ตายกันหมดแล้ว! ตายต่อหน้าต่อตาเธอ!
ริมฝีปากของเด็กสาววัยสิบปีสั่นระริก ฟันกระทบกันเบา ๆ
ภาพวันสิ้นโลกอันสิ้นหวังตรงหน้ากระแทกเข้าใส่จิตใจและสมอง เธอแทบจะพังทลายอยู่แล้ว
ขาอ่อนแรงจนแทบยืนไม่ไหว ทั้งที่ยังมีผู้ใหญ่บอกให้เธอรีบหนีอยู่เลย!
ในท้องปั่นป่วนเหมือนคลื่นโหมกระหน่ำ ลำคอเปรี้ยวปร่า เด็กสาวอดไม่ได้ที่จะอยากอาเจียน
แต่ที่จริงแล้วเธออยากร้องไห้และตะโกนเรียกชื่อคนที่คุ้นเคยเหล่านั้น!
ถึงพวกเขาจะไม่มีวันตอบเธอได้อีกแล้วก็ตาม
ทว่าความกลัวและความโศกเศร้าทำให้เด็กสาวตัวน้อยส่งเสียงไม่ออกแม้แต่คำเดียว
ดาวปีศาจบนท้องฟ้าค่อย ๆ กดทับลงมา คลื่นความร้อนแผดเผาจนอุณหภูมิรอบด้านสูงขึ้นมาก!
ในที่สุดเด็กสาวก็ทนไม่ไหว สำรอกน้ำย่อยปนกับน้ำลายออกมาไม่น้อย
เธอรู้สึกเหมือนมีบางอย่างในร่างกายฟื้นคืนชีพขึ้นมา กำลังแผดเผาอยู่บริเวณท้องน้อย
ราวกับเมล็ดข้าวที่สุกงอมจนกำลังจะดันเปลือกแตกออกมา!
มิน่าล่ะสัตว์สงครามพวกนั้นถึงไม่โจมตีเธอ ดูท่าเธอเองก็กำลังจะกลายเป็นมารคลั่งแล้ว
“ม้าผู้สูงส่ง ขจัดพลังภายนอกทั้งหมดออกจากร่างกาย!”
แสงสีขาวพลันปกคลุมร่างเด็กสาว เธอรู้สึกว่าร่างกายเบาสบายขึ้นอย่างผิดปกติ
สมองที่ขุ่นมัวเมื่อครู่ก็กลับมาปลอดโปร่ง
เด็กหนุ่มวัยไล่เลี่ยกับเธอคนหนึ่งคว้าแขนเธอไว้
“นั่งเอ๋ออยู่ตรงนี้ทำไม! คนตายก็เหมือนตะเกียงดับ อย่าปล่อยให้ชีวิตตัวเองสูญเปล่า!”
เด็กสาวยังไม่ได้สติ จึงปล่อยให้เด็กหนุ่มพาเธอวิ่งหนีไป
ในที่สุด น้ำตาก็เอ่อคลอที่หางตา
“ทุกคน...ทุกคนตายหมดแล้ว! ทุกคน...”
น้ำตาไหลทะลักไม่หยุด เสียงของเด็กสาวสะอื้นจนแหบพร่า
แต่เด็กหนุ่มกลับพูดโดยไม่หันมามอง “ใช่! ตายกันหมดแล้ว! แต่เธอยังมีชีวิตอยู่! เพราะงั้นอย่าตายง่าย ๆ สิ! ไม่อย่างนั้นใครจะล้างแค้นให้พวกเขา?!”
เด็กหนุ่มไม่ได้สนใจว่าเด็กสาวฟังคำพูดของเขาเข้าหูหรือเปล่า
เพราะแขกที่ไม่ได้รับเชิญกำลังขวางอยู่ข้างหน้า
หมาป่าปู้หลี่สองตัวกำลังเดินเตร็ดเตร่
พลังต่อสู้ของชาวปู้หลี่ไม่ใช่สิ่งที่สัตว์สงครามพวกนั้นจะเทียบได้
ทั้งพลังฟื้นฟูและพละกำลังของพวกมันล้วนเป็นพรจากความอุดมสมบูรณ์ที่สูงส่งกว่า
เขี้ยวแหลมกับกรงเล็บคมกริบเหล่านั้นฉีกร่างคนให้เป็นชิ้น ๆ หรือบดขยี้ศีรษะได้อย่างง่ายดาย!
เด็กหนุ่มคนนั้นก็คือเฉิงเซียว
พลังที่ได้รับจากยันต์【วัว】นั้นขึ้นอยู่กับพื้นฐานพละกำลังของเขาเอง
เขาไม่แน่ใจว่าจะสู้ชาวปู้หลี่พวกนี้ไหวหรือเปล่า
ส่วนพลังฟื้นฟูของ【ม้า】แม้จะแข็งแกร่ง แต่ก็รักษาบาดแผลที่ทำให้เขาตายทันทีไม่ได้
ตอนนี้เฉิงเซียวเป็นเพียงนักสู้ร่างเทอะทะ ความเร็วในการตอบสนองของระบบประสาท สมรรถภาพร่างกาย และการมองเห็นขณะเคลื่อนไหว ล้วนด้อยกว่ามาก
“ก๊าก ๆ ๆ! ดูสิ! ลูกหมาสองตัวที่รอดตาข่ายมาได้!”
ชาวปู้หลี่ตัวหนึ่งสังเกตเห็นทั้งคู่
เด็กสาวคว้ามือเฉิงเซียวไว้แน่นอย่างตื่นตระหนก
ชาวปู้หลี่อีกตัวสวมสร้อยที่มีเขี้ยวสามซี่ มันคือหมาป่าปู้หลี่ที่ได้รับเลือดจากเฉาฟู่!
“อย่าทำให้เสียของล่ะ ลูกหมาเนื้อนุ่มเลือดหวานนะ!”
“งั้นฉันขอกินสักหน่อยก่อนได้ไหม?”
“อย่าฆ่าตายก็พอ!”
“ฮี่ ๆ ๆ! พวกเซียนโจวมีพลังชีวิตอึดจะตาย ต่อให้กินไส้ไปด้วย ก็ยังฟังเสียงกรีดร้องของพวกมันไปด้วยได้เลย!”
เด็กสาวได้ยินแล้วก็รู้สึกอยากอาเจียนขึ้นมาอีก
วินาทีถัดมา เฉิงเซียวก็ดึงเด็กสาวไปไว้ด้านหลัง
ชาวปู้หลี่ตัวที่มีร่างเล็กกว่าไม่รู้ว่ามาอยู่ด้านหลังพวกเขาตั้งแต่เมื่อไร!
พื้นตรงที่เด็กสาวยืนเมื่อครู่มีรอยกรงเล็บสามรอยเห็นชัดเจน!
“โอ้? ลูกหมาตัวนี้น่าสนใจดีนี่ ฉันกำลังคิดอยู่เลยว่าอยากเห็นสีหน้าตอนมันเสียคู่หูไปสักหน่อย~”
เฉิงเซียวเหงื่อเย็นผุดเต็มตัว เขาไม่ทันสังเกตการเคลื่อนไหวของชาวปู้หลี่เลย
เมื่อครู่เขาแค่สัมผัสได้ถึงอันตรายโดยสัญชาตญาณ
จึงเผลอปกป้องเด็กสาวไว้ด้านหลัง
ถ้าช้ากว่านี้อีกนิด เด็กสาวคงกลายเป็นของเล่นในปากหมาป่าไปแล้ว
“ฮี่ ๆ ๆ! ลูกตาของยัยเด็กนั่นดูเด้งดึ๋งน่ากินดีนะ ฉันขอกินสักคู่ก่อนแล้วกัน ยังไงเดี๋ยวมันก็งอกใหม่ได้!”
ชาวปู้หลี่อีกตัวที่ตัวใหญ่กว่า ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นหัวหน้า พูดอย่างดูแคลนว่า
“รีบหน่อย! หัวหน้าเผ่ากำลังเรียกพวกเรา!”
“ได้เลย ๆ!”
“ไอ้ลูกหมา! ดาบนั่นเป็นของเล่นของผู้ใหญ่นะ~ อย่าเอามาเล่นซี้ซั้วล่ะ!”
ร่างของมนุษย์หมาป่าหายวับไปอีกครั้ง!
มีเพียงกระแสลมบางเบาที่ถูกพัดขึ้นมา!
เด็กสาวเห็นกรงเล็บแหลมคู่หนึ่งปรากฏขึ้นในสายตา มนุษย์หมาป่ากำลังจะควักลูกตาของเธอออกมา!
ฉึก!
เสียงคมดาบแทงเข้าเนื้อดังขึ้น แต่เสียงกรีดร้องของเด็กสาวกลับไม่ดังตามมา
หัวหมาป่าของชาวปู้หลี่ถูกฟันขาดกระเด็น!
เฉิงเซียวสีหน้าเย็นชา “ฉันรู้อยู่แล้วว่าเป้าหมายของแกต้องเป็นเธอ!”
เด็กสาวรู้สึกได้ว่ามีปอยผมร่วงลงพื้น
ผมยาวของเธอถูกฟันขาดไปส่วนหนึ่งด้วย
เฉิงเซียวกำลังเสี่ยงดวง เขาฟันดาบไปด้านหลังเด็กสาวทันทีด้วยแรงทั้งหมดที่มี!
โชคดีที่สิ่งซึ่งร่วงลงมาพร้อมกับเส้นผมที่ขาดของเด็กสาว คือหัวหมาของชาวปู้หลี่!
พลังงานจากศพถ่ายเทเข้าสู่ร่างของเฉิงเซียวไม่หยุด
แต่เขายังคงจ้องไปข้างหน้าด้วยสีหน้าหม่นคล้ำ
ดวงตาหมาป่าของชาวปู้หลี่ร่างสูงฉายแววประหลาดใจอย่างมีชีวิตชีวา
“ที่แท้ก็เป็นลูกหมาที่กัดคนได้ด้วยนี่!”
“ผู้ที่กินคนก็ควรเตรียมใจถูกคนฆ่าไว้ด้วย มันประมาทเอง ตายไปก็สมควรแล้ว!”
“แต่มันก็เป็นหมาป่าติดตามของฉัน เพราะงั้นฉันจะไม่ส่งพวกแกให้เฉาฟู่แล้ว ฆ่าทิ้งตรงนี้เลย!”
สิ้นเสียง เฉิงเซียวก็รีบพาเด็กสาวกลิ้งเข้าไปในตรอกข้างทาง!
ตำแหน่งที่ทั้งคู่อยู่เมื่อครู่ถูกชาวปู้หลี่ตัวนั้นกระแทกจนกลายเป็นหลุมใหญ่!
“ไอ้ลูกหมา มีไหวพริบขนาดนี้ ฉันยิ่งปล่อยแกไว้ไม่ได้แล้ว!”
“เลือกเข้าตรอกแคบ ๆ แบบนี้ จะบอกว่าแกโง่ หรือเลือกโลงศพให้ตัวเองดีล่ะ?”
เด็กสาวไอพลางกุมหน้าอกด้วยความเจ็บปวด
แรงกระแทกจากการกลิ้งเมื่อครู่เจ็บปวดเหลือเกิน
ถึงจะรอดมาได้ แต่เด็กสาวก็แทบไม่มีแรงขยับตัวแล้ว
เฉิงเซียวตั้งดาบพาดหน้าอก เตรียมรับมือเต็มที่
ชาวปู้หลี่ตัวนี้ไม่ใช่ระดับเดียวกับตัวเมื่อครู่!
เขี้ยวสามซี่ที่ห้อยอยู่รอบคอเป็นหลักฐาน!
นี่คือชาวปู้หลี่ที่ดูดซับเลือดของเฉาฟู่ จนสามารถควบคุมพลังคลั่งจันทร์ได้!
“ลูกหมาน่าขัน ตอนนี้แกจะหนีไปซ่อนที่ไหนได้อีก?”
เด็กสาวสั่นเทาพลางดึงชายเสื้อเฉิงเซียวไว้
“นะ...นายหนีไป!”
เฉิงเซียวไม่ตอบ เพียงตั้งท่าเตรียมโจมตีอย่างเงียบ ๆ
เงาดำวูบผ่าน มือซ้ายของเฉิงเซียวหายไปแล้ว!
แต่เฉิงเซียวมองเห็นกรงเล็บที่พุ่งเข้าโจมตีศีรษะของตัวเองได้ทัน
ยันต์【ม้า】เริ่มบรรเทาความเจ็บปวดและฟื้นฟูบาดแผลโดยอัตโนมัติแล้ว
เฉิงเซียวใช้มือขวากระแทกด้ามดาบ! คมดาบแทงเข้าไปในลำคอของชาวปู้หลี่!
แต่กลับติดคาอยู่กลางทาง!
“ไอ้ลูกหมา! แกอยากตายเอง!!!”
ดวงตาทั้งสองข้างของชาวปู้หลี่แดงก่ำขึ้นในพริบตา กล้ามเนื้อพองโต!
บาดแผลที่ลำคอปิดสนิททันที หนีบคมดาบไว้แน่น!
จากนั้นมันก็แทงมือข้างเดียวทะลุท้องของเฉิงเซียว!
“อ๊าก!!!”
เฉิงเซียวคำรามลั่น! เขาออกแรงทั้งหมดที่มี ดันคมดาบให้ลึกเข้าไปในลำคอ!
“เป็นไปไม่ได้!!! ทำไมแกยังไม่ตาย!”
วินาทีถัดมา มือซ้ายของเฉิงเซียวก็งอกกลับมาในพริบตา! คว้าหัวหมาป่าที่สูงกว่าเขาถึงสองหัวไว้!
พลังของยันต์【ม้า】บนท้องกำลังประคองชีวิตเขาอย่างสุดกำลัง แต่ก็ยื้อได้อีกไม่นาน
มือซ้ายและมือขวาออกแรงพร้อมกัน! พละกำลังมหาศาลทำให้ชาวปู้หลี่เริ่มตื่นตระหนก!
【คลั่งจันทร์】เปิดใช้งานอย่างสมบูรณ์ ชาวปู้หลี่สูญเสียสติ แลกกับร่างกายและพลังฟื้นฟูที่แข็งแกร่งขึ้น!
มันอ้าปากพุ่งงับศีรษะเฉิงเซียวโดยตรง
หมายจะกัดหัวเขาให้ขาดในคำเดียว!
“พูดบ้าอะไร! 【วัว】!!!”
เฉิงเซียวออกแรงต้านสุดชีวิต ขณะที่เขี้ยวกับปากเหม็นคลุ้งเข้ามาใกล้ เสียงกระดูกหักก็ดังขึ้น!
เฉิงเซียวบิดคอชาวปู้หลี่จนหัก โดยอาศัยรอยแยกที่คมดาบฟันเปิดไว้
พลังของยันต์【วัว】เริ่มตื่นขึ้น แม้พละกำลังที่ปลดปล่อยออกมาจะยังมีจำกัด แต่ก็ไม่ทำให้เฉิงเซียวผิดหวัง
เขาใช้ชีวิตของตัวเองแลกกับชัยชนะ
เฉิงเซียวทรุดลงกับพื้นอย่างหมดแรง ศพของชาวปู้หลี่ก็ล้มตึงตามลงมา
“นายเป็นยังไงบ้าง?! นายเป็นยังไงบ้าง?! อย่าตายนะ! อย่าตาย!”
เด็กสาวมองท้องของเฉิงเซียวที่เป็นรูโหว่ด้วยความตื่นตระหนก เขายังจะรอดชีวิตได้จริง ๆ เหรอ?
ศพของชาวปู้หลี่ค่อย ๆ สลายกลายเป็นฝุ่น เฉิงเซียวที่เหลือลมหายใจเฮือกสุดท้ายพึมพำว่า
“ศพ...เลือด...”
“นายอยากได้เลือดเหรอ?!”
เด็กสาวฝืนความเจ็บปวดแล้วกรีดข้อมือตัวเองทันที
“ดื่มสิ! อย่าตายนะ! ฉันไม่อยากให้นายตาย!”
“ฉันเหลือนายแค่คนเดียวแล้ว...อย่าทิ้งฉันไว้คนเดียวนะ...”
พลังจากชาวปู้หลี่สองตัวรวมกับเลือดของเด็กสาว
ยันต์【สุนัข】ส่องสว่างขึ้นอย่างสมบูรณ์