เข้าวังก็ขึ้นตำหนักสูง ข้าคือลูกพี่ลูกน้องฝ่าบาทจะกลัวใคร

ตอนที่ 53 เข้าวังมาก็ได้ตำแหน่งสูง ข้าเป็นพระญาติผู้น้องของฝ่าบาทแล้วจะกลัวผู้ใด

8 นาที· 1.8K คำ

ทุกการกระทำของฮองเฮาลั่ว ล้วนอยู่ในสายพระเนตรของจักรพรรดิมานานแล้ว

ก่อนที่ผู้ใดจะทันรู้ตัว ยาพิษก็ถูกสับเปลี่ยนไปแล้ว การแสร้งหมดสติของฮุ่ยเฟย์เป็นเพียงการซ้อนแผนตามน้ำเท่านั้น

ขั้นตอนสำคัญที่สุดคือเปลี่ยนสิ่งของที่ฮองเฮาลั่ววางไว้ในตำหนักของหลานเฟย์ แล้วให้คนนำไปวางไว้ในตำหนักเฟิ่งอี๋อีกทอดหนึ่ง

ถึงตรงนี้ กับดักก็ถูกวางไว้เรียบร้อย เหลือเพียงรอให้ฮองเฮาลั่วซึ่งเป็น “เหยื่อ” ติดกับ

หลังจากเสิ่นเจียอวี้เข้าใจแผนทั้งหมดแล้ว นางก็ประหลาดใจอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นความสงสัยที่ลึกล้ำยิ่งกว่าก็ผุดขึ้นจากก้นบึ้งหัวใจ

เหตุใดฝ่าบาทจึงทรงตำหนิฮองเฮาลั่วอย่างเข้มงวดถึงเพียงนี้?

ริบอำนาจดูแลหกตำหนัก เก็บตราประทับและทะเบียนล้ำค่า กักบริเวณในวังอย่างไม่มีกำหนด ฮองเฮาลั่วเหลือเพียงนามฮองเฮา อำนาจที่แท้จริงถูกสามเฟย์ยึดครองและแบ่งกันไป บทลงโทษนี้ช่างหนักหนาเกินไป

หากฝ่าบาททรงเห็นว่าฮองเฮาลั่วมีจิตใจลึกลับยากหยั่งถึง ก็ทรงเตือนนางให้รู้ตัวเสียก่อนก็ได้ ไม่จำเป็นต้องไร้ไมตรีถึงเพียงนี้

ไม่ถูกต้อง

เรื่องนี้ต้องมีความลับบางอย่างที่นางไม่รู้แน่

ชั่วพริบตา ความคิดหนึ่งวาบผ่านสมองของเสิ่นเจียอวี้ แล้วเลือนหายไปทันที

นางสงบจิตใจลง ตั้งสติ แล้วเริ่มทบทวนเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นหลังเข้าวังใหม่อีกครั้ง

เรื่องที่เกี่ยวข้องกับฮองเฮาลั่วมีไม่มากนัก

เสิ่นเจียอวี้ครุ่นคิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทว่ากลับไม่ได้คำตอบ

ตกลงเป็นเรื่องใดกันแน่?

หรือว่าก่อนนางเข้าวัง ฝ่าบาทก็ทรงไม่พอพระทัยฮองเฮาลั่วแล้ว...

ขณะที่กำลังสงสัย เสิ่นเจียอวี้พลันนึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้

เรื่องที่หร่วนซื่อแท้งบุตร!

คราวนั้นนางวิเคราะห์ว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเสี่ยวอี๋ฉิน และเบื้องหลังอาจมีพระสนมตำแหน่งสูงเป็นผู้ผลักดัน

หากพระสนมตำแหน่งสูงผู้นั้นคือฮองเฮาลั่วเล่า?

เสี่ยวอี๋ฉินเป็นพระสนมที่เพิ่งเข้าวัง แม้จะมีภูมิหลังอยู่บ้าง ทว่าเพิ่งเข้าวังมาได้เพียงเดือนกว่า รากฐานยังไม่มั่นคง ย่อมไม่มีความสามารถหายาที่ทำให้สตรีแท้งบุตรมาได้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป