“ให้ฉันนั่งคิดให้ดี ๆ!”
เรื่องนี้ยังถามอาจารย์คานมาสได้อีก ว่าจะให้คำแนะนำอะไร เพราะเรื่องพวกเทพเจ้านี่ ท่านผู้นี้คือผู้เชี่ยวชาญ!!
“ก็ทำแบบนี้ล่ะ!!”
ไม่รู้อาจารย์คานมาสจะมาเมื่อไหร่ เขามีเรื่องอยากถามอีกเพียบ
เมื่อดวงอาทิตย์ตกดิน โคมไฟถนนภายในเมืองไอซินเกนสว่างขึ้น ไป๋อวี้ก็เพิ่งเปิดกล่องได้ 70%
ทรัพยากรระดับสุดยอดนานัปการแทบจะทำให้เขาเบื่อหน่าย
เมื่อไหร่ทรัพยากรระดับสุดยอดถึงได้กลายเป็นกะหล่ำปลีธรรมดา อยากได้เท่าไหร่ก็มีให้เท่านั้น?
“ท่านเจ้าเมือง เราสำเร็จภารกิจแล้ว เมืองพาณิชย์กิลด์ 1,500 เมืองยึดครบหมด!!”
จินกับโซเรนยังไม่ทันได้เช็ดเลือดออกจากตัว ก็วิ่งตื้ดตื่นมาแจ้งการปฏิบัติภารกิจ
คำสัญญาที่ให้ไว้ต่อหน้าไป๋อวี้ว่าจะยึดเมืองพาณิชย์กิลด์ 1,500 เมืองให้ได้ก่อนดวงอาทิตย์ตก สำเร็จแล้ว!!
มีเพียงไอซินเกนเท่านั้นที่มีกำลังเช่นนี้ เจ้าเมืองคนอื่น ๆ ไม่ว่าจะเจ้าเมืองมนุษย์หรือเจ้าเมืองผู้รับใช้ต่างเผ่า ต่างยังฝืดฝืนต่อสู้กับเมืองพาณิชย์กิลด์อยู่
ถ้าไม่ใช่ท่านเจ้าเมืองสั่งเข้มงวดว่ายึดได้แค่ 1,500 เมือง พวกเขายึดเมืองพาณิชย์กิลด์ที่เหลือทั้งหมดก็ได้!
“ทำได้ดีมาก ไม่เสียที่เป็นคนของไอซินเกนฉันจริง ๆ!!”
“มีพวกเจ้า คือความโชคดีของไอซินเกน”
คำชมคำหวานพูดได้ลื่นปาก
แครอทเรียงรายที่แขวนไว้หน้าหน้าลาถูกโยนลงมา จินกับโซเรนถูกชมจนหน้าใหญ่ยิ้มแก้มปริ
“พวกเจ้าเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ไปพักก่อน พอนอนหลับเต็มที่แล้วค่อยมาช่วยงาน!!”
ไป๋อวี้ยืดเส้นยืดสาย เสียงกระดูกทั่วร่างดังกร๊วก ใบหน้าแสดงความเหนื่อยล้าที่กดไว้ไม่อยู่
“ท่านเจ้าเมือง พวกเราไม่ต้องพัก ไม่เหนื่อยเลย เข้าทำงานได้ทันที!!”
สถานการณ์ของไอซินเกนพวกเขาเห็นชัดถ้อยชัดคำ แม้แต่เด็กเฒ่าเด็กแดกยังต่างยุ่งกับการคัดแยกเสบียง พวกเขาจะไปนอนได้อย่างไร?
ท่านเจ้าเมืองก็ไม่ยืนกรานอีกหรอก?