[ทางตะวันตกเฉียงเหนือระยะหนึ่งพันกิโลเมตรมีเผ่าพันธุ์ปรปักษ์ที่หลากหลายเชื้อชาติอาศัยร่วมกัน อีก 17 ชั่วโมงจะมีสินค้าชุดหนึ่งปรากฏขึ้น สามารถออกไปปล้นได้!]
“ตะวันตกเฉียงเหนือ หนึ่งพันกิโลเมตร เผ่าพันธุ์ปรปักษ์ที่หลากหลายเชื้อชาติ?”
“ไม่ใช่เผ่าที่ผิดปกติที่โรเจอร์รายงานมานี่เองหรอกเรอะ!!”
“ดูเหมือนว่าจะมีปัญหาจริง ๆ!”
วันนี้ไม่มีอะไรอยากถามเป็นพิเศษ ไป๋อวี้จึงให้[หอดูดาว]สุ่มข้อมูลเอง แต่ไม่คิดว่าข้อมูลที่สุ่มออกมาจะเกี่ยวข้องกับเผ่าพันธุ์ปรปักษ์ที่หลากหลายเชื้อชาติพวกนี้
ดูท่าจะประมาทเผ่าพันธุ์ปรปักษ์ที่อาศัยร่วมกันเช่นนี้ไม่ได้ [หอดูดาว]และอัลวีนาต่างก็มีการทำนายข้อมูลไว้ พอจัดการเรื่องของไอซินเกนเสร็จ จะลงมือขจัดมันให้จบซะ!
ไป๋อวี้กลับขึ้นสู่ผิวดินอีกครั้ง และเข้าร่วมกับกองทัพคัดแยกสินค้า
ก้มหน้าก้มตาทำงาน
ถ้าถามว่าเจ้าเมืองอย่างเขามีสิทธิพิเศษอะไร ก็คงเป็นที่รอบตัวมีมังกรยักษ์คอยปกป้องใกล้ชิดเยอะเป็นพิเศษ!!
เวลาไหลผ่านไปท่ามกลางการคัดแยก เมื่อแสงแดดฉีกม่านความมืด เด็ก ๆ กับคนชราก็เดินมาพร้อมข้าวร้อน ๆ แต่สินค้าในเมืองไอซินเกนไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย ยังคงสภาพท่วมจนแทบฝังไอซินเกนเอาไว้
“นายท่าน ทานอาหารเช้าก่อนนะครับ!!”
เอ็มมาเดินทางกลับจากเมืองสินค้าเรียบร้อยแล้ว
การกลับมาของหล่อน หมายความว่าการปล้นเมืองสินค้าทั้ง 1,500 เมืองเสร็จสิ้นลง ไอซินเกนไม่มีสินค้าเพิ่มเข้ามาใหม่อีกแล้ว
ข่าวดี
ข่าวดีสุด ๆ
ไป๋อวี้ไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งเขาจะโกรธเพราะสินค้ามีมากเกินไป!!
และไม่ใช่แค่ไม่มีสินค้าเพิ่ม มนุษย์ผู้รอดชีวิตห้าแสนคนก็เดินทางกลับมาแล้ว
ทันทีที่ก้าวเข้าสู่ไอซินเกน ไม่มีพิธีต้อนรับอันแสนอบอุ่น ที่มีคือแจกที่ละจุดให้ลุยคัดแยกสินค้าต่อ
มนุษย์ผู้รอดชีวิตห้าแสนคน ทหารสนับสนุนดินเหนียวหกแสนนาย บวกทาสปีศาจ มังกรยักษ์ ฯลฯ นับรวมกันเกือบหนึ่งล้านห้าแสนคนต่างวุ่นวายกันไม่หยุด
จนเวลาบ่ายเที่ยง 11 โมง สินค้าหน่วยสุดท้ายในที่สุดก็ถูกส่งเข้าคลัง
มองไอซินเกนที่กลับคืนสภาพเดิม ใบหน้าเหนื่อยล้าของทุกคนพร้อมใจเบ่งบานด้วยรอยยิ้มแห่งความตื่นเต้น!!
ไป๋อวี้รีบสร้าง[อาคารที่พักอาศัย]และ[โรงอาหาร]เป็นสิ่งแรก