ปิดประตูลง ในลานบ้านก็กลับมาเงียบสงบเสียที เต๋อฮวากลับเข้าไปในห้อง นั่งลงบนเตียงเตา แล้วถึงนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้สำรวจร้านค้าระบบให้ดี
เธอเพียงนึกในใจ แผงโปร่งแสงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าอีกครั้ง
เมื่อกดเข้าไปดูในร้านค้า เธอก็พบว่าตัวเองดีใจเก้อไปเสียแล้ว
ของในร้านนี้มีเยอะจริง ๆ ทั้งวิชาบำเพ็ญเซียน สมบัติล้ำค่าจากฟ้าดิน พลังพิเศษ ยาอายุวัฒนะ ยันต์ อาวุธสมัยใหม่ เทคโนโลยีแห่งอนาคต...มีครบทุกอย่าง
แต่พอเห็นราคา วิชาบำเพ็ญเซียนพื้นฐานที่สุดยังต้องใช้คะแนนหลายแสน ยาล้างไขกระดูกหนึ่งเม็ดก็หนึ่งแสนคะแนน ไม่ต้องพูดถึงพลังพิเศษหรือของวิเศษ พวกนั้นราคาเป็นล้านขึ้นไปทั้งนั้น
คะแนนหนึ่งหมื่นของเธอ ฟังดูเหมือนเยอะ แต่ในร้านค้านี้ซื้ออะไรไม่ได้สักอย่าง
เต๋อฮวา “……”
สรุปว่าคะแนนหนึ่งหมื่นนี่มีไว้ประดับเฉย ๆ ดูดีแต่ใช้งานไม่ได้สินะ?
เธอพลิกดูไปมา ในที่สุดก็พบ “โซนสมาชิกใหม่” อยู่ตรงมุมอับ
ของในนั้นมีไม่มาก ล้วนเป็นของที่มือใหม่ใช้ได้ ราคาเมื่อเทียบกับสมบัติต่าง ๆ ที่ราคาเป็นหลายแสนหลายล้านคะแนนแล้ว นับว่าถูกมาก
ที่สะดุดตาที่สุดคือชุดของขวัญไม่กี่ชุด ได้แก่ ชุดยาเฉพาะสมาชิกใหม่ ชุดยันต์ และชุดของใช้สำหรับยุคสมัย
ชุดละ 200 คะแนน ซื้อได้ชุดละหนึ่งชุดเท่านั้น
เต๋อฮวากดเข้าไปอ่านรายละเอียด ชุดยามียาที่เหมาะกับคนธรรมดา
มีหลายชนิด ทั้งยาเพิ่มพละกำลัง ยาบำรุงร่างกาย ยาเสริมความงาม ยาถอนพิษ ยาฟื้นฟูร่างกาย และอีกสิบกว่าชนิด
ยาแต่ละชนิดมีหนึ่งขวด ขวดละ 10 เม็ด
ส่วนชุดยันต์มีทั้งยันต์ทำความสะอาด ยันต์ขจัดฝุ่น ยันต์น้ำพุ ยันต์กรองน้ำ ยันต์ไล่แมลง ยันต์คุ้มกาย ยันต์นำโชคร้าย และอื่น ๆ อย่างละ 100 แผ่น
ดวงตาของเต๋อฮวาเป็นประกาย ชุดของขวัญพวกนี้ใช้ประโยชน์ได้จริง ยาเพิ่มพละกำลังกินแล้วมีแรงมากขึ้น
ยาบำรุงร่างกายกินแล้วสุขภาพดี ไม่เจ็บป่วยง่าย ยาเสริมความงามช่วยบำรุงผิวพรรณ ส่วนยาถอนพิษก็ป้องกันพิษได้สารพัดชนิด
ยันต์ยิ่งเป็นของจำเป็นในชีวิตประจำวัน ยันต์ทำความสะอาดใช้ซักผ้า ยันต์ไล่แมลงใช้ป้องกันยุง
ยันต์กรองน้ำช่วยทำให้น้ำสะอาด ส่วนยันต์น้ำพุเสกน้ำสะอาดออกมาได้โดยตรง ยันต์คุ้มกายก็ช่วยรักษาชีวิตได้
ชุดละ 200 คะแนน ถือว่าตั้งราคาได้มีน้ำใจจริง ๆ
ส่วนชุดของใช้สำหรับยุคสมัยช่างเรียบง่ายติดดิน มีเงินดอลลาร์สหรัฐ 100,000 ดอลลาร์ (แลกเป็นสกุลเงินอื่นตามอัตราแลกเปลี่ยนจริงได้)
ของใช้ในชีวิตประจำวันครบชุดสำหรับยุคสมัย ภายนอกดูธรรมดา แต่ด้านในประณีต
ประกอบด้วยเครื่องนอนสองชุด เสื้อผ้าสำหรับสี่ฤดู รองเท้าและถุงเท้าอย่างละสิบชุด วิชาเย็บแผลขั้นต้น และวิชาจัดกระดูกขั้นต้น
เต๋อฮวาเห็นแล้วจะลังเลอะไรอีก เธอกดซื้อโดยไม่ลังเล
“ติ๊ง ซื้อสำเร็จ หักคะแนน 600 คะแนน”
วินาทีถัดมา ถุงเก็บของใบเล็กสามใบก็ปรากฏขึ้นในพื้นที่ส่วนตัวของเธอ
เต๋อฮวาชะโงกดู ไม่เห็นพี่รองอยู่ในลานบ้าน จึงลงกลอนประตูห้อง แล้วใช้ความคิดหยิบยาเพิ่มพละกำลังหนึ่งเม็ดกับยาบำรุงร่างกายหนึ่งเม็ดออกมาจากมิติ
ยาเป็นสีดำอม น้ำตาล มีลักษณะกลมและมีกลิ่นสมุนไพรจีนจาง ๆ
เธอไม่ลังเล เงยหน้ากลืนลงไปทันที ยาละลายในปาก ไหลลงคอไปโดยไม่มีรสชาติแปลก ๆ
ผ่านไปราวสองสามนาที เธอก็รู้สึกถึงกระแสอุ่น ๆ ที่แผ่จากท้องไปยังแขนขา
ความอ่อนแอจากการขาดสารอาหารเรื้อรังของเจ้าของร่างเดิมหายไปจนหมด ร่างกายอบอุ่นไปทั้งตัวและเต็มไปด้วยกำลัง
เธอกำหมัด รู้สึกได้ชัดเจนว่าพละกำลังเพิ่มขึ้น จากนั้นก็คลำแขนตัวเอง แม้ยังดูผอมอยู่ แต่แข็งแรงขึ้นไม่น้อย
เต๋อฮวาพยักหน้าอย่างพอใจ
มียาพวกนี้เป็นพื้นฐาน เธอก็ไม่ต้องกลัวว่าจะทนไม่ไหวเมื่อเข้ากองทัพแล้ว
แค่ต่อจากนี้ต้องระวังหน่อย อย่าแสดงออกเกินไป เด็กสาวตัวเล็ก ๆ ที่มีแรงมากเกินเหตุย่อมทำให้คนสงสัยได้ง่าย
เธอหยิบยันต์ไล่แมลงมาแผ่นหนึ่ง แล้วแปะไว้ตรงมุมเตียงเตา
เรื่องน่าอัศจรรย์ก็เกิดขึ้น หลังจากแปะยันต์แล้ว ยุงไม่กี่ตัวที่ส่งเสียงหึ่ง ๆ อยู่ข้างหูก็หายวับไปทันที
เต๋อฮวาจุ๊ปากด้วยความทึ่ง ของสิ่งนี้ดีจริง ๆ ต่อไปหน้าร้อนก็ไม่ต้องคอยเป็นอาหารยุงแล้ว
เธอลองใช้ยันต์ทำความสะอาดอีกแผ่น ข้าวของทุกชิ้นในห้อง รวมถึงเสื้อผ้าบนตัวเธอ พลันสะอาดเอี่ยมเหมือนใหม่
เต๋อฮวาดีใจจนเนื้อเต้น มีของแบบนี้ ต่อไปจะประหยัดเวลาทำความสะอาดกับซักผ้าได้ตั้งเท่าไร!
เธอเก็บยันต์กับยาที่เหลืออย่างมีความสุข ตั้งใจเก็บไว้ใช้ทีหลัง
มีของพวกนี้เป็นทุนตั้งต้น แถมยังมีเสบียงจากซูเปอร์มาร์เก็ตคลังสินค้าทั้งแห่ง ในยุคสมัยแบบนี้ เธอยังจะกลัวใช้ชีวิตให้ดีไม่ได้อีกหรือ?
……
เรื่องแต่งงานถูกพักไว้ชั่วคราวเช่นนี้ แต่ในหมู่บ้านเริ่มมีคนซุบซิบนินทากันขึ้นมา
บางคนว่าเจียงเต๋อฮวาทะเยอทะยาน เด็กสาวที่ไม่มีพ่อไม่มีแม่แท้ ๆ ยังจะเลือกมากอีก
บางคนว่าเธอโง่ มีครอบครัวดี ๆ รอแต่งอยู่ตรงหน้าแท้ ๆ กลับไม่แต่ง ดันจะรอพี่ชายสองคนที่ไม่รู้เป็นตายร้ายดีอย่างนั้นหรือ
เจียงเต๋อฮวาทำเหมือนไม่ได้ยิน ทุกวันก็ทำสิ่งที่ควรทำ จัดลานบ้านเล็ก ๆ ของตัวเองให้สะอาดเอี่ยม
เธอไม่กล้าเอาข้าวสารชั้นดี ขนม และน้ำตาลทรายแดงจากมิติออกมาให้ใครเห็น
ยุคนี้ทุกบ้านยากจน แค่จะกินให้อิ่มสักมื้อยังลำบาก อยู่ ๆ มีข้าวสารชั้นดีกับขนมโผล่มา ไม่เท่ากับหาเรื่องเดือดร้อนใส่ตัวหรือ?
เธอทำได้แค่รอจนดึกสงัด เมื่อเจียงเต๋อลู่หลับสนิทแล้ว ถึงค่อยแอบเข้าไปในมิติ
เธอยังไม่กล้ากินเยอะ แต่ละครั้งกินแค่ของหลักเพียงเล็กน้อย ดื่มนมหนึ่งขวด แล้วกินผลไม้ไม่กี่คำ
ของแค่นี้ เมื่อก่อนยังไม่พอให้เธอรองท้องด้วยซ้ำ
แต่มีฤทธิ์ยาช่วยบำรุงร่างกายอยู่แล้ว เธอจึงไม่จำเป็นต้องพึ่งอาหารเพื่อฟื้นฟูสุขภาพ
ร่างกายเจ้าของเดิมอ่อนแอมากอยู่แล้ว ทั้งหน้าซีดเหลืองและผอมแห้ง ลมพัดแรงหน่อยก็คงล้มได้
ตั้งแต่กินยาเพิ่มพละกำลังกับยาบำรุงร่างกายสองเม็ดนั้น ร่างกายก็เปลี่ยนไปตั้งแต่วันแรก
ความอ่อนแอที่สะสมมานานหายไปจนหมด ร่างกายอบอุ่นไปทั้งตัวและเต็มไปด้วยเรี่ยวแรง
งานอย่างตักน้ำกับผ่าฟืน เมื่อก่อนเจ้าของร่างเดิมทำอย่างยากลำบาก แต่ตอนนี้เธอทำได้สบาย ๆ ไม่รู้สึกเหนื่อยเลย
กองฟืนสูงครึ่งตัวคน เธอใช้เวลาแค่ครึ่งวันก็ผ่าจนเสร็จ แถมยังไม่หอบสักนิด
ถ้าเป็นเมื่อก่อน เจ้าของร่างเดิมคงต้องใช้เวลาอย่างน้อยสองสามวัน
เต๋อฮวารู้ดีว่านี่เป็นผลจากยา
แต่เธอไม่กล้าแสดงออกชัดเกินไป เวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่นก็แกล้งทำเป็นค่อย ๆ ทำ พอไม่มีใครอยู่ถึงค่อยลงมือเต็มที่
เวลาใครถาม เธอก็บอกว่า “ช่วงนี้ได้กินดีขึ้นหน่อย เลยมีแรงขึ้น” ไม่มีใครสงสัย
ถึงอย่างไรป้าคนโตกับอาสะใภ้สามก็คอยช่วยเหลืออยู่บ่อย ๆ บอกว่ากินดีขึ้นหน่อยก็ฟังขึ้น
เธอใช้ยันต์ทำความสะอาดซักเสื้อผ้ากับเครื่องนอนตอนพี่รองไม่อยู่บ้าน แล้วค่อยล้างน้ำตามอีกรอบ ช่วยประหยัดแรงไปได้มาก
ผ่านไปหลายวัน เธอก็แอบกินยาเสริมความงามอีกเม็ด
ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรชนิดสะเทือนฟ้าสะเทือนดิน แค่ผิวละเอียดขึ้นหน่อย สีหน้าดูสดใสขึ้น ใบหน้าเหลืองซีดจางลง เผยสีแดงระเรื่ออย่างคนสุขภาพดี
ถ้าไม่สังเกตให้ดีแทบดูไม่ออก ใคร ๆ ก็คงคิดแค่ว่าช่วงนี้เธอบำรุงตัวเองดี
เต๋อฮวาส่องเงาตัวเองในน้ำแล้วพอใจมาก
แบบนี้กำลังดี ไม่สะดุดตา แถมยังดูดีกว่าแต่ก่อนมาก
สภาพเดิมที่หน้าซีดเหลืองผอมแห้ง แม้แต่ตัวเธอเองยังทนดูไม่ได้
ช่วงนี้ป้าคนโตกับอาสะใภ้สามแวะมาหาอยู่หลายครั้ง
บางครั้งก็เอาแป้งข้าวโพดมาให้ครึ่งถุง บางครั้งก็เอาผักดองที่ทำเองมาให้
พวกเธอไม่ได้พูดถึงเรื่องแต่งงานอีก แค่มาเยี่ยมเธอ แล้วคุยเรื่องสัพเพเหระกันไปด้วย
เจียงเต๋อฮวาพูดคุยกับพวกเธออย่างสุภาพทุกครั้ง
ถึงอย่างไรหลายปีมานี้พี่ชายทั้งสองของเธอก็ไม่อยู่บ้าน เจ้าของร่างเดิมกับเจียงเต๋อลู่จึงได้ผู้ใหญ่เหล่านี้คอยช่วยเหลือมาโดยตลอด
วันเวลาผ่านไปเช่นนี้ทีละวัน
บ่ายวันหนึ่ง เจียงเต๋อฮวากำลังตากผักป่าที่ลานบ้านเหมือนทุกวัน
จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงเอะอะดังมาจากทางปากหมู่บ้าน ราวกับเกิดเรื่องใหญ่ขึ้น
ต่อจากนั้น เด็กวัยรุ่นคนหนึ่งก็วิ่งหน้าตั้งไปเคาะประตูบ้านโน้นบ้านนี้พลางตะโกนเรียก
“ทหารปลดปล่อย! มีกองทัพปลดปล่อยเข้าหมู่บ้าน เจียงเต๋อฟู่กลับมาแล้ว ใส่เครื่องแบบนายทหาร แถมยังพาทหารสื่อสารมาด้วย!”
ข่าวแพร่ไปทั่วทั้งหมู่บ้านราวกับลมพัด