“ผมไปเปิดเอง” หลินเซียวพูด
ทันทีที่เปิดประตู เขาก็เห็นใบหน้างดงามสะอาดตา คนที่มาหาไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นโจวเสี่ยวจิ้ง
“ฉันมาหาผู้หญิงท้องที่มากับพวกคุณ ดูเหมือนจะชื่อหนานซี” โจวเสี่ยวจิ้งเอ่ย
เดิมทีหลินเซียวตั้งใจจะปฏิเสธ เพราะดึกมากแล้ว แถมคุณนายยังไม่สบาย เขาไม่อยากให้ผู้หญิงคนนี้มารบกวนคุณนายอีก
แต่เสียงของหนานซีก็ดังมาจากในบ้านเสียก่อน “หลินเซียว ใครมาน่ะ!”
ตอนถาม หนานซีแอบมีความคาดหวังอยู่ลึก ๆ
เธออยากให้คนข้างนอกเป็นเจี้ยนเซินของเธอเหลือเกิน
จังหวะนั้นโจวเสี่ยวจิ้งเดินตามเสียงเข้ามา ก่อนจะหยุดยืนตรงหน้าหนานซี “ฉันเอง”
“คุณมาที่นี่ได้ยังไง” หนานซีถามอย่างประหลาดใจ
ต้องยอมรับว่าผู้หญิงคนนี้เก่งกาจจริง ๆ พวกเขาเพิ่งมาถึงได้ไม่นาน เธอก็หาที่พักของพวกเขาเจอแล้ว
“ไม่มีอะไรยากหรอก การเดินทางเข้าออกเกาะของเราไม่สะดวก แถมไม่มีโรงแรม พวกคุณก็คงไม่ออกไปไหน เพราะงั้นต้องเช่าบ้านพักของชาวบ้านอยู่แน่ ๆ”
“ฉันรู้จักคนบนเกาะแทบทุกคน ช่วงนี้เป็นช่วงนอกฤดูท่องเที่ยว แขกที่มาก็ไม่เยอะ แค่บอกลักษณะของพวกคุณคร่าว ๆ ก็รู้ได้ไม่ยากว่าไปเช่าบ้านใครอยู่”
“ฉันโตมาบนเกาะนี้ รู้จักทุกซอกทุกมุม จะหาที่นี่เจอสำหรับฉันก็ง่ายมาก”
พูดจบ สายตาของเธอก็เลื่อนไปหยุดที่อาหารบนโต๊ะ
“พวกคุณยังไม่ได้กินข้าวเหรอ งั้นกินกันก่อนก็ได้ ฉันรอได้”