“ฉันไม่ได้กำลังยิงเครื่องบินอยู่ที่สนามยิงปืนหรอกเหรอ?”
เซี่ยฉางชิงลืมตาขึ้น แล้วพบว่าตัวเองยืนอยู่บนถนนสี่เลนที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา
สองข้างทางเป็นทะเลทรายโกบีอันรกร้าง
ลมร้อนพัดพาฝุ่นทรายกวาดผ่านผิวถนน จนแก้มเขาแสบเจ็บ
“นี่มันส่งฉันมาอยู่ที่ไหนกันเนี่ย?”
【ยินดีต้อนรับสู่โลกเอาชีวิตรอดบนถนน】
【ภูมิภาคปัจจุบัน: เขตหัวเซี่ย หมายเลข 8888 จำนวนผู้เล่น: 10000 คน】
【โปรดอ่านกฎของเกมอย่างละเอียด】
【1. ผู้เล่นแต่ละคนจะปลุกพรสวรรค์ขึ้นมาแบบสุ่มหนึ่งอย่าง และเลือกพาหนะเริ่มต้นจากตัวเลือกที่สุ่มปรากฏขึ้น (ระดับพรสวรรค์เรียงจากต่ำไปสูง ได้แก่ D, C, B, A, S, SS และ SSS)】
【2. หีบเสบียง สิ่งปลูกสร้าง และจุดทรัพยากรพิเศษจะปรากฏขึ้นแบบสุ่มริมถนน โดยจุดทรัพยากรบางแห่งมีอันตรายซ่อนอยู่
ถนนอาจแยกหรือรวมเลนแบบสุ่ม โปรดเลือกเส้นทางอย่างระมัดระวัง】
【3. ในช่วงถนนเริ่มต้นแต่ละช่วงจะมีผู้เล่นสุ่มปรากฏตัว 3 ถึง 5 คน】
【4. ในแต่ละวันต้องขับขี่ให้ครบระยะทางที่กำหนด ผู้ที่ทำไม่สำเร็จจะได้รับบทลงโทษ】
【5. การคุ้มครองผู้เล่นใหม่จะคงอยู่ 24 ชั่วโมง ในช่วงเวลาดังกล่าว สัตว์ประหลาดในป่าจะไม่โจมตีคุณก่อน】
【คำแนะนำ: จะนำหน้าหรือตามหลังอยู่ชั่วคราวไม่สำคัญ คนที่เอาชีวิตรอดไปจนถึงท้ายที่สุดเท่านั้นจึงจะมีสิทธิ์เป็นผู้ชนะ】
【ขอให้ผู้เล่นทุกท่านเดินทางอย่างราบรื่น (^_-)】
.....
หลังฟังประกาศจากระบบจบ เซี่ยฉางชิงก็ยืนงง
โธ่เอ๊ย
เรื่องแบบในละครสั้นนี่ดันเกิดขึ้นกับเขาจริง ๆ หรือ?
เขาจำได้ชัดว่าเมื่อเช้ายังอยู่ที่สนามยิงปืนในอเมริกา เตรียมถ่ายทอดสดเพื่อทดสอบปืนแกตลิงที่ประดิษฐ์ขึ้นเอง โดยจะทดลองยิงใส่เฮลิคอปเตอร์ที่ปลดระวางแล้วของสนาม
แต่พอเพิ่งตั้งปืนแกตลิงเข้าที่ ตรงหน้าเซี่ยฉางชิงก็มืดวูบ พอลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาก็มาอยู่ในโลกต่างมิติแล้ว
ทันใดนั้น แผงหน้าจอสีน้ำเงินก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ
【ต้องการปลุกพรสวรรค์เริ่มต้นหรือไม่?】
พรสวรรค์งั้นเหรอ?
ฟังดูก็รู้ว่าเป็นสิ่งกำหนดเพดานความสามารถตั้งแต่เริ่มเกม
ข้ามมิติมาแล้วทั้งที คงไม่ให้เขาเป็นตัวซวยหรอกนะ? อย่างน้อยก็ต้องได้อะไรเจ๋ง ๆ มาบ้างสิ
เซี่ยฉางชิงถูมือพลางภาวนาในใจให้โชคดีเข้าข้าง
“ปลุกพรสวรรค์”
【กำลังจับคู่พรสวรรค์......】
【ยินดีด้วย ผู้เล่นเซี่ยฉางชิงได้รับพรสวรรค์ระดับ S: สร้างสรรค์ได้อย่างสมบูรณ์แบบ】
【เมื่อใช้พิมพ์เขียวสร้างสิ่งของ คุณภาพของชิ้นงานจะคงที่ที่ระดับ “ประณีตดุจเทพสร้าง” ความทนทานเพิ่มขึ้นเป็น 999 (ค่าสูงสุด)】
【เมื่อแปรรูปและสร้างสิ่งของด้วยตนเอง คุณภาพจะถูกตัดสินตามปกติ แต่ความทนทานของชิ้นงานจะเพิ่มขึ้นอีก 100%】
【หยาบลวก: พอใช้ได้อย่างฝืน ๆ พังง่าย อายุการใช้งานขึ้นอยู่กับว่าวันนี้มันอยากทำงานหรือเปล่า】
【ธรรมดาสามัญ: คุณภาพมาตรฐาน แข็งแรงทนทาน ไม่มีข้อเสีย และไม่มีอะไรน่าประหลาดใจ】
【ประณีตพิถีพิถัน: งานแน่นหนา อายุการใช้งานและประสิทธิภาพเพิ่มขึ้น มีโอกาสเล็กน้อยที่จะได้รับคุณสมบัติเพิ่มเติม】
【ชำนาญดุจไฟลุกโชน: คุณภาพสมบูรณ์แบบ และหนึ่งในประสิทธิภาพจะได้รับการเสริมอย่างมาก มีโอกาสสูงที่จะได้รับคุณสมบัติเพิ่มเติม】
【ประณีตดุจเทพสร้าง: อายุการใช้งานและประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นอย่างมาก รับประกันว่าจะได้รับคุณสมบัติเพิ่มเติม วัสดุแบบเดียวกันแท้ ๆ แต่กลับถูกสร้างเป็นงานศิลป์ได้】
【หมายเหตุ: โอกาสที่สิ่งของซึ่งสร้างขึ้นจะมีคุณภาพตามระดับข้างต้นคือ 60%, 35%, 4.5%, 0.49% และ 0.01% ตามลำดับ】
เซี่ยฉางชิงตาเป็นประกายทันที
คนอื่นมีโอกาสแค่ 0.01% แต่ของเขากลับรับประกันผลไว้เรียบร้อย
ถ้าไม่มีพรสวรรค์นี้ อัตราได้ของคงแย่ยิ่งกว่าเกมสุ่มกาชาบางเกมเสียอีก
【ผู้เล่นแต่ละคนจะได้รับตัวเลือกพาหนะ 4 ชนิดแบบสุ่ม และเลือกได้ 1 ชนิด】
【หนึ่ง: รถเข็นเด็ก】
【สอง: รถบังคับโยก】
【สาม: สเกตบอร์ดแบบงู】
【สี่: พาหนะสุ่ม】
มุมปากเซี่ยฉางชิงกระตุก
นี่มันเอาชีวิตรอดบนถนน หรือเอาชีวิตรอดในคณะละครสัตว์กันแน่?
รถเข็นเด็กจะเอาไปทำอะไรได้?
ยัดตัวเองลงไปแล้วรอให้คนเข็นหรือไง?
รถบังคับโยกยิ่งเหลือเชื่อเข้าไปใหญ่
ถ้าต้องนั่งบิดไปบิดมาบนถนนด้วยเจ้าสิ่งนั้น ก่อนสัตว์ประหลาดจะไล่ทัน เขาคงบิดเอวหักเสียก่อน
ส่วนสเกตบอร์ดแบบงู...
เซี่ยฉางชิงนึกภาพตัวเองยืนบนสเกตบอร์ดแล้วโยกซ้ายทีขวาทีท่ามกลางฝูงซอมบี้ออกมาแล้ว
ภาพงามเกินไปจนไม่กล้าคิด
เขามองตัวเลือกสุดท้าย
พาหนะสุ่ม
ถึงคำว่าสุ่มจะฟังดูไม่น่าไว้ใจเท่าไร แต่คงไม่พิลึกกว่าสามตัวเลือกแรกหรอกมั้ง?
“เลือกพาหนะสุ่ม”
【เลือกสำเร็จ】
【กำลังสุ่มพาหนะเริ่มต้น……】
【ยินดีด้วย คุณได้รับพาหนะเริ่มต้น: เครื่องกลึงธรรมดารุ่นเก่า】
แสงสีขาววาบผ่าน
เครื่องกลึงเก่า ๆ สีเทาหม่นเครื่องหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา
แท่นเครื่องทำจากเหล็กหล่อ หัวจับสามเขี้ยว แท่นมีด และแท่นท้าย
ด้านข้างยังแขวนแขนกลกับโต๊ะทำงานพับได้แบบเรียบง่ายไว้ ใต้โต๊ะฝังเตาให้ความร้อนขนาดเล็กเอาไว้ด้วย
ใต้เครื่องกลึงติดล้อจักรกลขนาดใหญ่ไว้สี่ล้อ ด้านข้างเชื่อมเบาะที่แคบจนน่าสงสาร ส่วนด้านหน้ามีคันบังคับแบบหยาบ ๆ อยู่สองอัน
มองโดยรวมแล้วเหมือนมีใครฝืนดัดแปลงเครื่องกลึงเก่าให้กลายเป็นพาหนะ
“โห่ย ระบบ นี่สุ่มพาหนะนะ! สุ่มของดี ๆ ให้ฉันหน่อยไม่ได้หรือไง!”
เซี่ยฉางชิงอดสบถออกมาไม่ได้
เครื่องกลึงก็นับเป็นรถหรือ?
ทำไมไม่ให้กังหันลมฉันมาด้วยล่ะ จะได้บินขึ้นฟ้าตรงนี้ไปเลย!
【พาหนะ: เครื่องกลึงธรรมดารุ่นเก่า】
【ระดับ: 1】
【ความเร็ว: 1 กิโลเมตร/ชั่วโมง】
【ฟังก์ชันที่ใช้งานได้ในปัจจุบัน: แปรรูปขั้นพื้นฐาน, ควบคุมความเร็วอัตโนมัติ (ปลดล็อกโหมดกางเป็นฐานที่ระดับ 2)】
【สิ่งปลูกสร้างที่สร้างได้ในปัจจุบัน: รั้วตาข่ายแบบง่าย (ระดับ 1) วัสดุที่ต้องใช้: แท่งเหล็ก ×20】
【ความทนทาน: 100/100】
【เชื้อเพลิง: 10 ลิตร/20 ลิตร】
【พื้นที่เก็บของ: 10 ช่อง (สิ่งของชนิดเดียวกันในแต่ละช่องซ้อนได้สูงสุด 66 ชิ้น)】
【ตรวจพบพรสวรรค์ระดับ S “สร้างสรรค์ได้อย่างสมบูรณ์แบบ” ทำงานประสานกับพาหนะประเภทผลิต เมื่อใช้พิมพ์เขียวสร้างสิ่งของ ระยะเวลาผลิตจะลดเหลือ 1 วินาที】
“ลดเหลือ 1 วินาที?”
เซี่ยฉางชิงตื่นเต้นขึ้นมา พลางมองเครื่องกลึงเก่าตรงหน้าใหม่อีกครั้ง
แววตาราวกับกำลังมองสะใภ้ตัวน้อยที่ยิ่งมองก็ยิ่งถูกใจ
หมายความว่า ขอแค่ได้พิมพ์เขียวกับวัสดุมา เขาก็สร้างสิ่งของคุณภาพ “ประณีตดุจเทพสร้าง” ได้ภายใน 1 วินาทีงั้นหรือ?
เยี่ยม! เยี่ยมจริง ๆ!
ถ้าตกไปอยู่ในมือคนอื่น พาหนะคันนี้อาจไร้ประโยชน์อยู่บ้าง
แต่ถ้าอยู่ในมือเขาก็ไม่แน่ ต่อให้ไม่มีพิมพ์เขียว เขาก็ยังประดิษฐ์ของง่าย ๆ ขึ้นมาเองได้
ขณะที่เขากำลังคิด เสียงเย็นชาของระบบก็ดังขึ้นข้างหูผู้เล่นทุกคน
【ภารกิจวันนี้: เดินทางให้ครบ 30 กิโลเมตร】
【ระยะเวลาภารกิจ: 07:00~24:00 ผู้ที่ทำภารกิจไม่สำเร็จจะเผชิญเหตุการณ์ลงโทษจากสัตว์ประหลาด】
“ฉิบหายแล้ว!”
เซี่ยฉางชิงยกมือกุมหน้าผาก “ภารกิจนี่ซึ้งใจจริง ๆ”
เขาเหลือบมองมุมขวาบนของแผงหน้าจอ
ตอนนี้เป็นเวลาเจ็ดโมงเช้า
ด้วยความเร็วของพาหนะคันนี้ ต่อให้เริ่มขับตั้งแต่ตอนนี้โดยไม่หยุดแม้แต่วินาทีเดียว พอถึงเที่ยงคืนก็ยังไปได้แค่สิบกว่ากิโลเมตร ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเขายังต้องจอดหาของอีก
เซี่ยฉางชิงพ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมาลึก ๆ บังคับตัวเองให้สงบลง
ถ้าหาหีบเสบียงเจอระหว่างทาง แล้วได้พิมพ์เขียวกับวัสดุมา เขาก็จะใช้เครื่องกลึงสร้างอาวุธไว้ป้องกันตัวได้
ได้พรสวรรค์ระดับ S มาแล้วทั้งที คงไม่ถึงกับต้องตายตั้งแต่เริ่มหรอกนะ?
เซี่ยฉางชิงนั่งลงบนเบาะ เอื้อมมือจับคันบังคับ เครื่องกลึงเก่าส่งเสียงกลไกทุ้มต่ำออกมา
ล้อทั้งสี่ที่อยู่ด้านล่างค่อย ๆ หมุน
เครื่องกลึงเริ่มขยับไปข้างหน้าอย่างเชื่องช้า
เมื่อเห็นว่ามันเคลื่อนที่ช้ากว่าเดิน เซี่ยฉางชิงก็อดบ่นในใจไม่ได้
“ถามหน่อยว่าทุกข์กังวลมีเท่าใด? คงเหมือนคนแก่จูงวัวเฒ่า”
ทันใดนั้น เสียงเครื่องยนต์คำรามก็ดังมาจากด้านหลัง
เซี่ยฉางชิงหันไปมอง เห็นรถตู้เก่า ๆ คันหนึ่งแล่นตามมาจากข้างหลัง
ชายหัวโล้นกล้ามโตที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามโผล่หน้ามาจากหน้าต่างรถ
“เชี่ย! พี่ชาย ด้วยความเร็วแค่นี้ กว่าคุณจะไปครบ 30 กิโลเมตร หญ้าบนหลุมศพก็คงสูง 3 เมตรแล้ว!”
“ห่วงตัวเองก่อนเถอะ” เซี่ยฉางชิงเหลือบมองเขา
ชายหัวโล้นคิดว่าเขาแค่ปากแข็ง จึงแอบใช้ฟังก์ชันถ่ายภาพของระบบถ่ายรูปไว้หนึ่งใบ
“ได้ งั้นคุณค่อย ๆ คลานไปแล้วกัน ฉันไปก่อนล่ะ”
พูดจบ เขาก็เหยียบคันเร่งพุ่งจากไป
“ถุย ๆ ๆ!” เซี่ยฉางชิงปัดฝุ่นทราย “ขับเร็วแล้วมันน่าภูมิใจนักหรือไง”
ไม่นานนัก ชายหัวโล้นก็ส่งข้อความในช่องภูมิภาค
หนุ่มหัวโล้นกล้ามโต: “พวกพี่น้อง วันนี้ฉันได้เปิดหูเปิดตาจริง ๆ! เห็นคนสุ่มได้เครื่องกลึงมาคันหนึ่ง แถมช้ายิ่งกว่าหอยทากอีก”
ด้านล่างยังแนบภาพถ่ายมาด้วย
ในภาพเห็นเพียงใบหน้าด้านข้างของเซี่ยฉางชิงกับเครื่องกลึงเก่าที่เขานั่งอยู่
“ตอนแรกฉันสุ่มได้สกูตเตอร์ยังอยากด่าอยู่เลย ตอนนี้สบายใจขึ้นทันที”
“คนข้างบนได้สกูตเตอร์เหรอ? งั้นคนที่สุ่มได้จักรยานกับพรสวรรค์ระดับ B 【ประหยัดเชื้อเพลิง】 ก็คงสบายใจแล้วเหมือนกัน”
“น่าสงสารอยู่นะ ถึงจะน่าขำ แต่ก็น่าสงสารจริง ๆ”
“ฮ่า ๆ ฉันสุ่มได้รถเอสยูวีกับพรสวรรค์ระดับ A 【ควบคุมสายฟ้า】 ขอโทษทุกคนด้วย ตานี้ฉันดวงดีสุด ๆ”
เซี่ยฉางชิงมองคำเยาะเย้ยในช่องสนทนา แต่ไม่ได้ตอบกลับ เพียงปิดแผงหน้าจอเงียบ ๆ
ตอนนี้เถียงกลับไปก็ไม่มีประโยชน์ รอให้เครื่องกลึงคันนี้วิ่งได้จริง ๆ แล้วพวกนั้นก็จะหุบปากไปเอง
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร หีบโลหะสีเทาเงินทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัสก็ปรากฏขึ้น “กลางอากาศ” ตรงกลางถนนไม่ไกลนัก
“สวรรค์ยังไม่ทอดทิ้งฉัน เซี่ยฉางชิง”
เซี่ยฉางชิงกระโดดลงจากรถทันที ปล่อยให้เครื่องกลึงค่อย ๆ คลานต่อไปเอง ส่วนเขาค่อย ๆ เดินอย่างระมัดระวังไปยังหีบเสบียง
เมื่อสายตาตกลงบนหีบ ข้อมูลบรรทัดหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
【หีบเสบียงเหล็กดำ: จะเปิดได้อะไรขึ้นอยู่กับโชค จงภาวนาให้ตัวเองล้างมือมาแล้ว】
【ระดับหีบเสบียงจากต่ำไปสูง: ไม้, เหล็กดำ, ทองแดง, เงิน, ทอง, ผลึกอำพัน และเพชร】
“ดูท่าจะมีทั้งของรางวัลและความเสี่ยง ต่อจากนี้ก็ต้องวัดดวงแล้วสินะ?”
เซี่ยฉางชิงสูดหายใจลึก เตรียมตัวพร้อมแล้วก็กดสลักล็อกสองข้างของหีบ
แอ๊ด
ฝาหีบที่ปิดสนิทเด้งเปิดออกทันที
ตัวหีบสลายเป็นจุดแสงสีขาว เหลือเพียงเสบียงด้านในที่กระจายเกลื่อนพื้น
น้ำแร่ 2 ขวด ขวดละ 500 มิลลิลิตร ขนมปังโฮลวีต 1 ถุง น้ำหนัก 350 กรัม น้ำมันเบนซิน 20 ลิตร และพิมพ์เขียวสีขาว 1 แผ่น
เซี่ยฉางชิงรีบหยิบพิมพ์เขียวขึ้นมา ข้อความแจ้งเตือนของเกมก็เด้งขึ้นตรงหน้า
【ชื่อ: ธนูยาวไม้】
【วัสดุ: ไม้ ×2, แท่งเหล็ก ×2, เอ็นสัตว์ (สีขาว) ×1】
【คำประเมิน: โครงสร้างเรียบง่าย ระยะยิง 50 เมตร เป็นธนูไม้ที่พอใช้ได้ ส่วนจะยิงถูกหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับฝีมือของคุณ】
.....