จ้าวเต๋อจู้ขยับเข้ามาใกล้ ก่อนแจกแจงราคาอย่างคล่องแคล่ว “ลำนี้เป็นเรือใกล้ฝั่งมาตรฐาน เครื่องยนต์กำลัง 80 แรงม้า มีทั้งพวงมาลัยไฮดรอลิก เครื่องกว้านอวน และระบบหมุนเวียนน้ำในบ่อเลี้ยงปลา ถ้าซื้อครบชุด ราคาเปล่าอยู่ที่ 7,500 หยวนครับ”
“ถ้ารวมอุปกรณ์บนเรือพวกนี้ด้วย คุณก็เห็นแล้วว่าของใหม่ทั้งหมด รวมแล้วเกิน 10,000 หยวนนิดหน่อย แต่...”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนยิ้มประจบ “ถ้าสหายฉินตกลงวันนี้ ผมจะปัดให้เป็นเลขกลม ๆ เหลือ 10,000 หยวนถ้วน ส่วนเรื่องเอกสารคุณไม่ต้องห่วง ทางโรงงานจะจัดการตรวจเรือ จดทะเบียน และขอใบอนุญาตทำประมงให้ครบ จบในที่เดียว คุณแค่รอรับเรือแล้วออกทะเลได้เลยครับ”
10,000 หยวน!
ฉินฮ่าวใจหายวาบเล็กน้อย
ช่วงสองสามวันที่ผ่านมาเขาหาเงินได้รวมกว่า 9,000 หยวน ไหนจะใช้หนี้ ซื้อของ ให้พี่รองไป 600 หยวน แล้วยังเพิ่งจ่ายค่ามอเตอร์ไซค์ไป 1,100 หยวน เหลืออยู่ 7,000 หยวน
ตอนออกจากบ้านเขาพกเงินมา 5,000 หยวน
ตอนนี้เหลืออยู่ 3,900 หยวน ไม่รู้ว่าจะพอจ่ายเงินมัดจำหรือเปล่า!
เขารู้อยู่แล้วว่าซื้อเรือต้องจ่ายเงินมัดจำก่อน
ขณะที่กำลังคิดว่าจะพูดอย่างไร จ้าวเต๋อจู้ก็เอ่ยขึ้นแทนเสียแล้ว
“สหายฉิน ผมดูออกว่าคุณชอบเรือลำนี้จริง ๆ เอาอย่างนี้ ถ้าคุณตกลงวันนี้ จ่ายมัดจำ 3,000 หยวนก็พอ ผมจะเขียนใบรับเงินให้ ส่วนที่เหลือจ่ายให้ครบภายในหนึ่งเดือน ถ้าเกินกำหนด ทางโรงงานจะยึดเรือคืนตามระเบียบและไม่คืนเงินมัดจำ คุณว่าไงครับ?”
ดวงตาฉินฮ่าวเป็นประกาย