ฉีซั่วหน้าตาดีจริง ๆ แถมยังรู้จักวางระยะห่างได้อย่างพอดีอีกด้วย
ซูเจียวไม่รังเกียจที่จะเล่นกับเขาสักพัก เธอจัดการเรื่องของเขาเรียบร้อยอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็กลับไปเรียนที่มหาวิทยาลัยตามเดิม
แต่วันนี้เธอกลับเจอเรื่องเล็กน้อยเข้า
อาจารย์ที่ปรึกษาเรียกเธอไปพบ
หลังเลิกเรียน ซูเจียวเดินผ่านตึกสองหลังเข้าไปในห้องทำงานของอาจารย์ที่ปรึกษา นี่เป็นครั้งแรกที่เธอมาที่นี่
เธอเคาะประตูเบา ๆ ก่อนก้าวเข้าไป “อาจารย์คะ เรียกหนูมามีเรื่องอะไรหรือคะ”
หลิวเหวิน อาจารย์ที่ปรึกษา เงยหน้าขึ้นจากกองเอกสาร “มาแล้วเหรอ นั่งก่อนสิ ช่วงนี้ฉันได้ยินมาว่า...เธอทำกำไรจากตลาดหุ้นได้หลายร้อยล้านเลยเหรอ”
เขาดูอายุราวสามสิบกว่า ใบหน้าค่อนข้างกลมท้วม ดูใจดีมีเมตตา
ทว่าท่ามกลางผมดำหนาดกกลับมีเส้นผมสีขาวแซมให้เห็นอยู่หลายเส้น คงถูกนักศึกษามหาวิทยาลัยเปราะบางในช่วงไม่กี่ปีมานี้ทรมานจนแทบแย่
ซูเจียวพยักหน้า ยิ้มอย่างถ่อมตัว “ก็ทำกำไรได้แค่หลายร้อยล้านนิด ๆ เองค่ะ”
“สรุปแล้วได้กำไรเท่าไร”
หลิวเหวินรีบอธิบายต่อทันที “ฉันไม่ได้จะสืบเรื่องเงินทุนของเธอนะ แค่ตอนนี้เรื่องนี้แพร่กระจายไปไกลเกินจริงแล้ว ในเว็บบอร์ดมหาวิทยาลัยมีหลายกระทู้ที่กำลังเป็นกระแส ยิ่งเล่าก็ยิ่งพิสดาร ฉันเป็นห่วงว่าอาจส่งผลกระทบกับเธอ”
“ถ้ามีอะไรที่เข้าใจผิดกัน เราจะได้รีบชี้แจงให้กระจ่าง”
ทำกำไรได้หลายร้อยล้าน?
หลิวเหวินไม่เชื่อเรื่องนี้หรอก
เขาคิดว่าซูเจียวคงแค่ทำกำไรจากตลาดหุ้นได้บ้าง เช่น หลักแสนหรือหลักล้าน แล้วเพื่อนร่วมชั้นก็เล่าต่อกันจนเกินจริง
บ้างก็ว่าเธอเป็นเทพหุ้นรุ่นถัดไป
บ้างก็ว่าเธอมีพลังพิเศษ บ้างก็เตรียมจะไปยืมเงินจากเธอ มีคนนับไม่ถ้วนสืบข่าวของเธอ แล้วยังมีคนอยากให้เธอพาลงทุนอีก...