หลังจากโหรยจวี่ออกไปแล้ว ซูเจียวก็ลูบแก้มเจ้าซี พลางครุ่นคิดว่าจะจัดการท่านหญิงหรงหวังอย่างไร
ผู้หญิงคนนี้ทำตัวราวกับยืนอยู่บนหัวเธอ ทำให้เธอหงุดหงิดเป็นอย่างมาก
ยิ่งไปกว่านั้น อีกฝ่ายยังคิดร้ายกับเธออย่างชัดเจน
ในคุ้มจัยเยว่แห่งนี้ ต้องมีคนของท่านหญิงหรงหวังอยู่แน่
ความคิดของเจ้าของร่างเดิมที่ว่า “ลอบทำร้ายลูกแล้วใส่ร้ายท่านหญิง” ไม่ใช่ความคิดที่เจ้าของร่างเดิมคิดขึ้นมาเอง แต่ได้ยินคำพูดคลุมเครือบางอย่าง จึงเกิดความคิดนี้ขึ้น
ยากจะบอกได้ว่านั่นเป็นฝีมือของท่านหญิงหรงหวังหรือไม่
แต่ก็จะฆ่าท่านหญิงหรงหวังจริง ๆ ไม่ได้
ไม่อย่างนั้น องค์หรงหวังยังอายุแค่ยี่สิบสามสิบ พระพันปีในวังคงคิดหาภรรยาใหม่ให้พระองค์แน่ ถึงตอนนั้นถ้าได้ผู้หญิงที่รับมือยากกว่าเดิมมา เธอก็ไม่เท่ากับเหนื่อยเปล่าหรือ
“สามเอ๋อร์ ส่งของจากระยะไกลได้ไหม”
“ถ้าอยู่ในระยะร้อยเมตรก็ไม่มีปัญหา”
“ดี เอายาจำแลงการตั้งครรภ์มาหนึ่งเม็ด ใช้สิบห้าแต้ม ส่งไปให้ท่านหญิงหรงหวัง”
003: “หา?”
มันเคยเห็นแต่คนป้อนยาจำแลงการตั้งครรภ์ให้ตัวเองเพื่อใส่ร้ายคนอื่น ยังไม่เคยเห็นเจ้าภาพป้อนของแบบนี้ให้คนอื่นเลย
“พี่เจ้าภาพ ยาจำแลงการตั้งครรภ์เม็ดละห้าสิบแต้ม พี่จะเสียแต้มให้คนอื่นแบบนี้เหรอ”
“จะเรียกว่าเสียแต้มได้ยังไง”
มุมปากซูเจียวยกขึ้นเล็กน้อย “เราต้องดูให้รู้ก่อนว่าท่านหญิงคนนี้เป็นคนแบบไหน ถึงจะตัดสินใจได้ว่าจะจัดการเธอยังไง~”
ถ้าผู้หญิงคนนี้ไม่คิดทำอะไรเหลวไหล เธอก็จะลงมือเบาหน่อย
แต่ถ้ากล้าทำอะไรไม่เข้าท่า~ก็อย่ามาโทษเธอแล้วกัน!
“ก็ได้ แต้มของพี่ พี่เป็นคนตัดสินใจเอง”