อยู่สายงานเดียวกัน แถมตำแหน่งเดียวกัน การสืบข่าวจึงไม่ใช่เรื่องยาก
มื่อซื่อผิงได้ช่องทางติดต่อของอีกฝ่ายมาอย่างรวดเร็ว เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะโทรไปถามเรื่องที่บริษัททีไอเอ
พออีกฝ่ายได้ยินว่าเขากำลังจะไปทำงานที่บริษัททีไอเอ ความเงียบก็ดังกึกก้องจนน่าอึดอัด
“ตอนนี้คุณอยู่บริษัทไหน”
มื่อซื่อผิงถามเสียงขรึม
“อยู่ที่แดพู”
อีกฝ่ายตอบรับ ก่อนจะพูดต่อว่า “เรื่องภายในของบริษัททีไอเอ… ตอนนี้ผมบอกคุณไม่ได้ แต่ผมทำงานอยู่ที่แดพู คุณเข้าใจใช่ไหม”
แดพูเป็นหนึ่งในแบรนด์ไลต์ลักซูรีที่เพิ่งเติบโตขึ้นมาในจิ๋วโจวช่วงสองปีที่ผ่านมา
แม้จะมีชื่อเสียงไม่แพ้กัน แต่ก็เทียบกับบริษัททีไอเอไม่ได้
อีกอย่าง เหตุผลที่บอกไม่ได้ก็คือเขาเซ็นสัญญารักษาความลับกับบริษัททีไอเอไว้ บางครั้งการไม่พูดก็พิสูจน์อะไรได้มากกว่าการพูดออกมาตรง ๆ
ถ้าคนคนนี้ทำงานอยู่ที่บริษัททีไอเออย่างปกติ คงเป็นไปไม่ได้ที่จะออกจากบริษัทหรูระดับสูงอย่างนั้น แล้วไปเป็นผู้จัดการลูกค้า หรือ AM ให้กับแบรนด์ไลต์ลักซูรีที่เพิ่งตั้งตัวได้
ถือเป็นการลดระดับตัวเอง
แถมเงินเดือนก็ไม่มีทางสูงเท่าเดิม
มื่อซื่อผิงขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว “ครับ ขอบคุณ”
“ผมแนะนำจากใจจริงว่าให้เปลี่ยนไปที่อื่นเถอะ”
“ผมจะลองพิจารณาดู”
ดูท่าซูเจียวจะพูดไม่ผิด บริษัททีไอเอเป็นหลุมพรางจริง ๆ รู้แบบนี้ตั้งแต่แรกเขาคงไม่ตอบตกลงกับโจ!
ตอนนั้นเขาคิดว่าอย่างน้อยก็รู้จักกับโจมาหลายปี น่าจะไว้ใจได้มากกว่าซูเจียวที่เพิ่งร่วมงานกันครั้งแรก…
ใครจะไปคิดล่ะ~
หมอนั่นกล้าหลอกเขา!