“มีเรื่องอะไรหรือ?”
ซูเจียวถามทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ
“องค์หรงหวัง บัดนี้ทายาทอ๋องกลับเมืองหลวงแล้ว ไม่ทราบว่ามีแผนจะแต่งงานหรือไม่ ขอพูดตามตรง บุตรสาวของฉันมีใจให้ทายาทอ๋องอย่างจริงใจ ทุกวันกินไม่ได้ นอนไม่หลับ เอาแต่เฝ้ารอทายาทอ๋องอยู่ค่ะ”
“ไม่ทราบว่าทายาทอ๋องมีคนที่ถูกใจแล้วหรือยัง? หากยังไม่มี ลองผูกสัมพันธ์กับตระกูลฉันดูไหม ลูกสาวของฉันก็เลื่อมใสทายาทอ๋องมาหลายปีแล้ว”
“ลูกสาวบ้านฉันรูปโฉมงามสะคราญ!”
“ลูกสาวบ้านฉันเป็นแม่บ้านแม่เรือน รู้จักดูแลครอบครัว!”
ซูเจียวยังไม่ทันพูดอะไร บรรดาฮูหยินก็เปิดศึกประชันกันเสียก่อน
ถึงอย่างไรทายาทอ๋องก็มีเพียงคนเดียว ตำแหน่งชายาเอกของทายาทอ๋องก็มีเพียงตำแหน่งเดียว
ยังไม่นับว่าบุตรสาวของพวกนางเลื่อมใสเจ้าซีจริง ๆ หรือไม่
แค่ดูจากเงื่อนไข เจ้าซีก็เป็นตัวเลือกสามีที่ดีที่สุดแล้ว
ข้อแรก เจ้าซีเป็นทายาทอ๋องแห่งจวนองค์หรงหวัง เป็นเชื้อพระวงศ์ผู้สูงศักดิ์ ฐานะไม่ธรรมดา และเป็นอ๋องในอนาคตอย่างแน่นอน
ข้อสอง เจ้าซีเก่งทั้งบุ๋นและบู๊ อีกทั้งยังมีความดีความชอบจากสนามรบ อนาคตย่อมสดใส รูปโฉมงดงาม นิสัยอ่อนโยน พูดกันด้วยเหตุผลได้ ทั้งยังยึดถือกฎระเบียบ ไม่มีทางทำเรื่องเลวร้ายอย่างรักเมียรองกลบเมียหลวงได้ ที่สำคัญ หลายปีมานี้ข้างกายเขาไม่เคยมีผู้หญิง ช่างบริสุทธิ์ผุดผ่องหาได้ยากยิ่ง!
ข้อสาม แม่สามีอย่างท่านหญิงหรงหวังนั้นดีจริง ๆ! ทั่วทั้งเมืองหลวง ใครบ้างไม่รู้ชื่อเสียงด้านคุณธรรมของท่านหญิงหรงหวัง?
หากลูกสาวได้แต่งเข้าจวนองค์หรงหวัง ย่อมไม่ถูกแม่สามีรังแก ไม่ต้องทนกับกฎเกณฑ์ทรมานคนเหล่านั้น...