แม้จะหมั้นหมายกันแล้ว แต่การจัดเตรียมสินสอดยังต้องใช้เวลา
จนกระทั่งก่อนเข้าฤดูหนาวของปีถัดมา เจ้าเจียเล่อจึงได้เข้าจวนแฮ่อิ่นโหว
ดูจากสีหน้ายิ้มแย้มเบิกบานตอนกลับมาเยี่ยมบ้าน ก็รู้ได้ว่าชีวิตหลังแต่งงานของนางคงไม่เลว
อีกสองปีต่อมา บุตรีคนรองของจวน เจ้าเจียเหอ ก็ได้หมั้นหมายเช่นกัน
คนที่เลือกให้คือนายทหารหนุ่มผู้ยังไม่แต่งงานใต้บังคับบัญชาขององค์หรงหวัง ไม่มีชาติตระกูลใหญ่โต นิสัยซื่อตรง ทั้งบิดามารดาก็ล่วงลับไปแล้ว
จะมีใครว่าง่ายให้จัดการไปกว่านี้อีก
เป็นไปตามคาด ชีวิตคู่ของทั้งสองก็ราบรื่นและมีความสุข
แต่เพียงอีกปีเดียว ชายแดนก็เกิดสงครามขึ้น
องค์หรงหวังอยากพาเจ้าซีไปด้วย ตั้งใจจะพาเขาไปสัมผัสความโรแมนติกแบบลูกผู้ชายในสนามรบสักครั้ง
ตอนนั้นเขาพูดไว้ในวังเสียสวยหรู ต่อหน้าฮ่องเต้ยังตบอกยืนยันว่า ที่บ้านเขาเป็นคนพูดคำไหนคำนั้น รับรองว่าพาเจ้าซีไปเห็นเลือดเห็นเนื้อได้แน่
แต่พอกลับถึงจวน เขากลับยืนลังเลอยู่หน้าประตู ไม่ค่อยกล้าเข้าไป
เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งว่าจะพูดเรื่องนี้กับซูเจียวอย่างไรดี
นางรักลูกที่สุด
ถ้ารู้ว่าเขาพาเจ้าซีไปสนามรบที่เต็มไปด้วยอันตรายเช่นนั้น...คืนนี้เขาจะยังได้ขึ้นเตียงไหมนะ?
แต่พูดออกไปแล้วนี่นา~
องค์หรงหวังจึงได้แต่ฝืนใจเดินเข้าไปในคุ้มจัยเยว่ “เจียวเจียว เรื่องอาณาจักรซีลวี่เปิดศึกกับเราน่ะ คุณรู้แล้วใช่ไหม?”
“รู้สิ ข่าวลือกันทั่วเมืองหลวงแล้ว”
ซูเจียวกำลังก้มหน้าเย็บรองเท้าบู๊ตอยู่ พอได้ยินก็เงยหน้ามองเขา สีหน้าดูจนใจอยู่บ้าง “วันนี้คุณเข้าวังอย่างกะทันหัน ฮ่องเต้เรียกคุณไปพบเพราะเรื่องนี้หรือ?”