“ภารกิจสำเร็จ~”
ในจังหวะที่ซูเจียวหลับตาลง 003 ก็ปรากฏตัวขึ้น “ยินดีด้วย โฮสต์ คะแนนเข้าบัญชีแล้ว 1099 คะแนน”
“เท่าไรนะ? 1099?”
ซูเจียวค่อย ๆ ได้สติกลับมา “เจ้าของร่างเดิมไม่พอใจชีวิตที่ฉันใช้ตรงไหนหรือไง ถึงได้หักคะแนนฉันไปหนึ่งคะแนน!”
“ไม่มีหรอก~ นางพอใจสุด ๆ ไปเลย”
003 ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพูดต่อว่า “แค่รู้สึกว่าตัวเองไม่ได้สัมผัสประสบการณ์ด้วยเท่านั้น”
“หืม?”
“นางก็อยากลองใช้ชีวิตแบบที่คุณใช้เหมือนกัน ช่วงหลัง ๆ ยังอยากกลับมารับช่วงชีวิตของคุณต่อ แต่ถูกปฏิเสธ เลยโดนหักไปหนึ่งคะแนน”
พูดจบ 003 ก็อธิบายเพิ่มว่า “ที่จริงนางควรถูกหักมากกว่านี้ แต่กฎตัดสินว่าเหตุผลที่นางใช้หักคะแนนยังไม่เพียงพอ เลยปัดตกไป”
ซูเจียว: ……
“หึ~”
เธอถึงกับขำออกมาด้วยความโมโห “ฉันเหนื่อยแทบตายอยู่ข้างหน้า ส่วนนางคิดจะกลับมานั่งเสวยสุขงั้นเหรอ?”
“กฎไม่มีทางยอมให้ทำแบบนั้นเด็ดขาด”
น้ำเสียงของ 003 ราบเรียบเป็นอย่างยิ่ง
ในเส้นทางชีวิตของระบบอย่างมัน เคยเจอคนแบบนี้มามากมาย พวกที่เอาแต่คิดจะได้โดยไม่ต้องลงแรง อยากเสพสุขแต่ไม่ยอมลำบาก ฝันไปเถอะ
ซูเจียวเองก็ขี้เกียจจะไปถือสาคนแบบนั้น
แค่คะแนนเดียวเท่านั้น……
“สามเอ๋อร์ คราวหน้าถ้าเป็นใบงานของพวกสมองไม่ปลอดโปร่งแบบนี้ ก็ไม่ต้องรับแล้ว”
003: ……
“ใบงานสุ่มมาทั้งนั้นนะคะพี่โฮสต์ อย่าทำให้ฉันลำบากใจเลย~”
003 เองก็จนปัญญาจริง ๆ “พี่โฮสต์ ไปโลกถัดไปกันเลยไหม?”
“ไป!”
“ได้เลย~”
พริบตาเดียว 003 ก็ส่งซูเจียวไปยังโลกใบเล็กถัดไป
ที่นี่คือโลกยุคโบราณ
เมื่อลืมตาขึ้น เธอก็กำลังนั่งอยู่บนเตียงมีเสา สาวใช้ที่รู้กฎระเบียบเป็นอย่างดียืนรออยู่ใกล้ ๆ ต่างก้มหน้าสงบนิ่ง