พอซูเจียวบิดเบือนเหตุผลแบบนี้ คาดว่าคืนนี้เฉินหลี่กลับบ้านไปคงต้องทบทวนตัวเองต่อว่า——
ทั้งหมดเป็นความผิดของเขาเองหรือเปล่า?
แต่โชคดีที่ตอนนี้เขาถูกซูเจียวกล่อมจนยอมมอบเรือนร่างที่มีกล้ามเนื้อเป็นมัดสวยงามให้เธออย่างจริงใจ ปล่อยให้ซูเจียวกอดจูบตามใจ
ขณะเดียวกัน~
“ติ๊งหลิงหลิง~”
ในห้องทำงานอีกห้องที่มีพื้นที่กว่าหนึ่งร้อยตารางเมตร จู่ ๆ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
คุณพ่อกู้ขมวดคิ้ว ยกมือขึ้นขัดจังหวะรายงานของผู้จัดการ พลางรับสาย
พอเห็นว่าเป็นคนรู้จัก น้ำเสียงก็เปี่ยมด้วยความเป็นกันเองขึ้นมาทันที “อาจารย์จาง ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ ช่วงนี้สบายดีไหม”
อาจารย์จาง ผู้อำนวยการสำนักเศรษฐกิจและการค้าประจำมณฑล
คุณพ่อกู้ทำธุรกิจ ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องติดต่อกับอีกฝ่าย
“ประธานกู้ ไม่ได้เจอกันนานจริง ๆ ช่วงนี้ผมสบายดี แต่ทางคุณนี่สิ...”
ปลายสาย น้ำเสียงของอาจารย์จางฟังดูแปลก ๆ “ผมเห็นความเคลื่อนไหวของกู้ซื่อช่วงนี้ คุณคิดจะซื้อที่ดินเจ็ดแปดแปลงแถบถนนยวนไข่ เลขที่ 99 จากเฮิงเชิงอสังหาริมทรัพย์หรือ?”
ที่จริงแล้ว แต่เดิมบริษัทไหนจะดำเนินกิจการอย่างไร จะอยู่หรือจะล้มละลาย ก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเขามากนัก
แต่เมื่อครู่เขาเพิ่งได้รับเอกสาร ในนั้นระบุว่าต้องช่วยพยุงกู้ซื่อไว้ให้ได้ เขาจึงจำเป็นต้องมาเตือนคุณพ่อกู้ อย่าทำให้กู้ซื่อล่มจม
ไม่อย่างนั้นตำแหน่งข้าราชการของเขาก็คงสิ้นสุดลงด้วย
คุณพ่อกู้: ???
เดี๋ยวก่อน!
นี่มันความลับทางการค้าของบริษัทเขานะ ทำไมคุณถึงรู้ได้?
เฮิงเชิงอสังหาริมทรัพย์นี่ไม่มีจรรยาบรรณเลยหรือไง เรื่องแบบนี้ยังเอาไปบอกคนอื่นได้อีก?!!