“ได้ชื่นชมแฟชั่นโชว์ชุดชั้นในของพี่ชูแบบใกล้ ๆ ... แบบนี้มันก็เขินแย่สิ!”
ลู่จิ่นฝืนกดมุมปากลง ก่อนยกมือขึ้นดูเวลา
สี่โมงครึ่งแล้ว อีกตั้งชั่วโมงครึ่งกว่าจะเลิกงาน
ปกติเวลานี้เขาก็คงไม่เมาท์ในกลุ่มแชต ก็หาของกินเพลิน ๆ ดู
แต่ตอนนี้น่ะเหรอ...
มีสาวสวยระดับล่มเมือง หุ่นสุดปังอย่างพี่ชูมาหาถึงที่ แถมยังเปิดโอกาสให้เขาเล่นเกมแต่งตัวเวอร์ชันชีวิตจริงอีก
แล้วจะมัวไปเมาท์ในกลุ่มบ้าอะไร หรือดูของกินเพลิน ๆ ไปทำไมล่ะ!
แต่งตัวให้พี่ชูในแบบที่ตรงกับรสนิยมของเขาเป๊ะ ๆ ก่อนดีกว่า!
“อืม...”
“ถ้าจะจัดชุด ก็ต้องเลือกก่อนว่าจะไปตระเวนชิมร้านไหน...”
ลู่จิ่นลูบคาง พลางครุ่นคิดอย่างละเอียด
กลุ่มบริษัทฮั่นไห่อยู่ในเมืองหลิงหนาน ซึ่งเป็นเมืองหนึ่งของมณฑลกว่างตง
คลิปแรกควรนำเสนออาหารขึ้นชื่อของมณฑลกว่างตง
อาหารที่เป็นเอกลักษณ์ของหลิงหนานมีอยู่หลายประเภท
อย่างแรกคืออาหารเช้าแบบติ่มซำ ซึ่งสะท้อนวิถีชีวิตแบบกว่างตงได้ดีที่สุด
ติ่มซำหนึ่งเข่งกับของกินสองอย่าง ทั้งฮะเก๋า ขนมจีบ ตีนไก่ตุ๋น ซี่โครงหมูวางตรงหน้า มีเวลาว่างก็ต้องไปจิบชา!
คนหลิงหนานจะไม่กินอาหารเช้าก็ได้ แต่จะไม่จิบชาเช้าไม่ได้
อย่างที่สองคือหม้อไฟเนื้อวัวกับอาหารทะเลดองสดที่ขึ้นชื่อไปไกล
อย่างแรกเน้นเนื้อสดอร่อย ส่วนอย่างหลังเน้น “ดองสดคำเดียว สดชื่นไปนอนห้องน้ำครึ่งวัน”
อย่างที่สามคือร้านเล็ก ๆ ตามตรอกซอกซอย
ทั้งข้าวเกรียบม้วน เส้นข้าวเจ้า นกพิราบย่าง บะหมี่เกี๊ยว และข้าวขาหมูหลงเจียงที่ได้ชื่อว่าเป็นความโรแมนติกของผู้ชาย
“คลิปแรกทั้งที ต้องเลือกสถานที่ตระเวนชิมให้ดีหน่อย”
“ถ้าจะกินหม้อไฟเนื้อวัวกับอาหารทะเลดองสด ต้องไปเฉาหวานถึงจะได้รสต้นตำรับ”
“ร้านเล็ก ๆ มีบรรยากาศคึกคักก็จริง แต่ไม่เหมาะกับคลิปแรก”