หลังโดนยั่วจนโมโห เจียงเทียนชูตัดสินใจลงมือทันที “ฮ่า ๆ ๆ!”
“หนีเหรอ? จะหนีไปไหน!”
“แม่ทำงานเหนื่อยขนาดนี้ คลึงนายสักสองสามทีแล้วมันยังไง?!”
เจียงเทียนชูหัวเราะเจ้าเล่ห์แล้วพุ่งเข้าห้องนอน คว้าหยวนเป่าที่กำลังเตรียมหนีเอาไว้ ก่อนจะเปิดโหมดคลึงแมวสุดคลั่ง
“เหมียว!!!”
หยวนเป่าที่ถูกจับตรงต้นคอร้องลั่น ขาสั้นทั้งสี่ข้างตะกุยอากาศอย่างไร้ทางสู้
แต่เมื่อเผชิญหน้ากับพ่อบ้านจอมชั่วร้าย—จอมมารเจียง มันก็ไม่อาจต่อต้านได้เลย ทำได้เพียงถูก “รังแก” อย่างหนัก
ห้านาทีต่อมา
หยวนเป่าขนเผ้ายุ่งเหยิง นอนแผ่หมดอาลัยตายอยากอยู่มุมห้องนอนใหญ่ “เหมียว o(╥﹏╥)o!”
แมวตัวนี้ไม่บริสุทธิ์แล้ว!
ฮือ ๆ ๆ!
“หึ ไอ้ลูกอกตัญญู”
เจียงเทียนชูปัดขนแมวออกจากมืออย่างพึงพอใจ ก่อนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจัดการเรื่องย้ายบ้าน “ฮัลโหล ลุงหลิวใช่ไหมคะ?”
“คืออย่างนี้ค่ะ อีกสองวันหนูเตรียมย้ายไปอยู่ฮั่นไห่ตานตี้”
“พรุ่งนี้ช่วยจัดคนไปทำความสะอาดบ้านทั้งสองหลัง แล้วเปลี่ยนเฟอร์นิเจอร์ทั้งหมดเป็นของใหม่ด้วยนะคะ”
“แล้วก็จัดคนไปที่หลิงหนานหมายเลขหนึ่ง ย้ายเสื้อผ้า รองเท้า กระเป๋า แล้วก็ของของหยวนเป่าทั้งหมดไปไว้ที่ห้องใต้หลังคาชั้นบนสุดของตึก F ในฮั่นไห่ตานตี้ด้วยค่ะ”
จัดการเรื่องย้ายบ้านเสร็จ เจียงเทียนชูก็ยืดเส้นยืดสาย แล้วสวมรองเท้าแตะเดินเข้าห้องน้ำไป
สี่สิบนาทีต่อมา
“ฮ้า—”
เจียงเทียนชูเดินออกมาพร้อมกลิ่นหอมจาง ๆ จากไอน้ำ ห่มตัวด้วยเสื้อคลุมอาบน้ำ “แช่น้ำอุ่นแล้วสบายจริง ๆ!”
เธอเดินเข้าห้องแต่งตัว หยิบชุดนอนผ้าไหมสีแชมเปญออกมาเปลี่ยน แล้วทิ้งตัวลงบนเตียงเฮสเทนส์ราคาหกหลัก