“คุณเจียง เรื่องเป็นแบบนี้ครับ...”
ถังเสี่ยวหมานเล่าเรื่องสองเรื่องที่ได้ยินมาในแผนกรักษาความปลอดภัยให้ฟังอย่างละเอียด
เรื่องแรก ผู้บริหารระดับสูงบางคนในกลุ่มบริษัทวางแผนจะปลดพนักงานเก่ากลุ่มหนึ่ง หลังพ้นช่วงคุ้มครองสามเดือน ซึ่งเป็นพนักงานที่อายุงานนาน อายุเยอะ และเงินเดือนสูง
เรื่องที่สอง กลุ่มสมุนเก่ากำลังผลักดันให้กลุ่มบริษัทฮั่นไห่เข้าจดทะเบียนในตลาดหุ้นฮ่องกง
เพื่อให้วุฒิการศึกษาของพนักงานในกลุ่มบริษัทดูดีขึ้นและผ่านเกณฑ์การตรวจสอบบางข้อ พวกเขาจึงเตรียมรับเด็กจบใหม่ 100 คนเป็นการด่วน
ส่วนจะรับคน 100 คนนี้มาทำอะไร หรือแบ่งไปประจำตำแหน่งไหน ตอนนี้ยังไม่มีคำชี้แจงที่ชัดเจน
“คุณเจียง ผมได้ยินมาแค่นี้ครับ”
“...”
“อืม”
เจียงเทียนชูประคองถ้วยชา พลางหรี่ตามองอย่างครุ่นคิด
เรื่องทั้งสองเรื่องนี้ แค่เรื่องใดเรื่องหนึ่งก็ไม่ใช่เรื่องเล็กแล้ว
แต่ที่ทำให้เธอหนักใจยิ่งกว่าคือ พนักงานเก่าต่างหวาดหวั่น ข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่วแล้ว ทว่าเธอกลับไม่ได้ยินข่าวแม้แต่น้อย
พูดไปพูดมา ก็เพราะเธอเพิ่งเข้ามาคุมกลุ่มบริษัทฮั่นไห่ได้ไม่นาน
คนสนิทที่เธอผลักดันขึ้นมายังมีน้อย รากฐานก็ยังไม่มั่นคงพอ
ยังดีที่วันแรกที่เข้ารับตำแหน่ง เธอให้ลู่จิ่นช่วยจับตาความเคลื่อนไหวทั่วทั้งกลุ่มบริษัท
อีกทั้งเรื่องที่ลู่จิ่นยืมรถไฟฟ้า ก็ทำให้ถังเสี่ยวหมานได้เข้ามาทำงานในกลุ่มบริษัท
ครั้งนี้เธอถึงได้รู้ข่าวล่วงหน้า ไม่ต้องตกอยู่ในสถานการณ์เสียเปรียบ
คิดถึงตรงนี้ เจียงเทียนชูเงยหน้าขึ้น ยิ้มแล้วพยักหน้าให้ลู่จิ่นกับอีกสองคน “ดีมาก!”
“ข่าวที่พวกคุณเอามาบอกครั้งนี้สำคัญมาก”