คุณสามีคะ เสียงเบา ๆ หน่อยสิ มันน่าภาคภูมิใจตรงไหน?

ตอนที่ 45 สามี! เบาเสียงหน่อย จะภูมิใจอะไรนักหนา?

6 นาที· 1.4K คำ

ลู่เฉิงอวิ๋นเงียบไป

เห็นได้ชัดว่าเขาไม่อยากตอบคำถามนี้

คุณแม่ลู่ถามเขาอีกว่า “ห้องของพวกเธออยู่ติดผนังด้านหลัง กลางคืนคงหนาวน่าดู เอาถุงน้ำร้อนไหม?”

ถ้ามีถุงน้ำร้อน เตียงก็จะอุ่นเร็วขึ้น

ลู่เฉิงอวิ๋นย่อมรู้ดี

แต่ถ้าเป็นอย่างนั้น แฟนสาวก็จะไม่กอดเขาแล้ว

ลูกชายวัยกลางคนที่ดื้อรั้นจึงเงียบไปครู่หนึ่งก่อนตอบว่า “ไม่เอาครับ”

คุณแม่ลู่ชะงักไปชั่วขณะ

แต่เมื่อลองคิดดูว่าทำไมเขาถึงไม่เอา เธอก็พลอยเงียบไปด้วย

เธอไม่คิดจริง ๆ ว่าลูกชายที่ปกติมีเหตุผลเสมอ พอตกหลุมรักแล้วจะกลายเป็นคนคลั่งรักได้ขนาดนี้

ตระกูลลู่ไม่มีญาติพี่น้อง ช่วงปีใหม่จึงแค่กินข้าวกันง่าย ๆ คุณตาหูตึง เลยตะโกนเสียงดังใส่เขาว่า “ปีหน้าอุ้มเด็กกลับมาสักคนล่ะ”

หร่วนอวี้หน้าตาตื่นตระหนก

ยังไม่ได้แต่งงานกันเลย ทำไมถึงเร่งให้มีลูกกันแล้วล่ะ?

แต่ลู่เฉิงอวิ๋นกลับตอบไปจริง ๆ ว่า “ถ้ามีเวลาจะอุ้มกลับมาครับ”

หร่วนอวี้: “???”

ลู่เฉิงอวิ๋นหันมาพูดเสียงเบากับเธอว่า “พูดเอาใจคุณตาเฉย ๆ อย่าคิดจริงจังนะ”

หร่วนอวี้เตะหน้าแข้งเขาเบา ๆ ทีหนึ่ง

คุณแม่ลู่มองทั้งคู่เงียบ ๆ ไม่รู้ว่าเธอคิดตกแล้วหรืออย่างไร จู่ ๆ ก็เดินเข้าไปในบ้าน แล้วหยิบกำไลทองออกมา

เธอยัดมันใส่มือหร่วนอวี้ “เฉิงอวิ๋นพาแฟนกลับบ้านเป็นครั้งแรก เอานี่เป็นของรับขวัญก็แล้วกัน”

หร่วนอวี้มองเธออย่างตกตะลึง “ของชิ้นนี้มีค่ามากเกินไปค่ะ”

ใครเขาจะให้กำไลทองวงใหญ่ตั้งแต่เจอกันครั้งแรกกัน ราคาทองตอนนี้แพงมากเลยนะ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป