ลู่เฉิงอวิ๋นเงียบไป
เห็นได้ชัดว่าเขาไม่อยากตอบคำถามนี้
คุณแม่ลู่ถามเขาอีกว่า “ห้องของพวกเธออยู่ติดผนังด้านหลัง กลางคืนคงหนาวน่าดู เอาถุงน้ำร้อนไหม?”
ถ้ามีถุงน้ำร้อน เตียงก็จะอุ่นเร็วขึ้น
ลู่เฉิงอวิ๋นย่อมรู้ดี
แต่ถ้าเป็นอย่างนั้น แฟนสาวก็จะไม่กอดเขาแล้ว
ลูกชายวัยกลางคนที่ดื้อรั้นจึงเงียบไปครู่หนึ่งก่อนตอบว่า “ไม่เอาครับ”
คุณแม่ลู่ชะงักไปชั่วขณะ
แต่เมื่อลองคิดดูว่าทำไมเขาถึงไม่เอา เธอก็พลอยเงียบไปด้วย
เธอไม่คิดจริง ๆ ว่าลูกชายที่ปกติมีเหตุผลเสมอ พอตกหลุมรักแล้วจะกลายเป็นคนคลั่งรักได้ขนาดนี้
ตระกูลลู่ไม่มีญาติพี่น้อง ช่วงปีใหม่จึงแค่กินข้าวกันง่าย ๆ คุณตาหูตึง เลยตะโกนเสียงดังใส่เขาว่า “ปีหน้าอุ้มเด็กกลับมาสักคนล่ะ”
หร่วนอวี้หน้าตาตื่นตระหนก
ยังไม่ได้แต่งงานกันเลย ทำไมถึงเร่งให้มีลูกกันแล้วล่ะ?
แต่ลู่เฉิงอวิ๋นกลับตอบไปจริง ๆ ว่า “ถ้ามีเวลาจะอุ้มกลับมาครับ”
หร่วนอวี้: “???”
ลู่เฉิงอวิ๋นหันมาพูดเสียงเบากับเธอว่า “พูดเอาใจคุณตาเฉย ๆ อย่าคิดจริงจังนะ”
หร่วนอวี้เตะหน้าแข้งเขาเบา ๆ ทีหนึ่ง
คุณแม่ลู่มองทั้งคู่เงียบ ๆ ไม่รู้ว่าเธอคิดตกแล้วหรืออย่างไร จู่ ๆ ก็เดินเข้าไปในบ้าน แล้วหยิบกำไลทองออกมา
เธอยัดมันใส่มือหร่วนอวี้ “เฉิงอวิ๋นพาแฟนกลับบ้านเป็นครั้งแรก เอานี่เป็นของรับขวัญก็แล้วกัน”
หร่วนอวี้มองเธออย่างตกตะลึง “ของชิ้นนี้มีค่ามากเกินไปค่ะ”
ใครเขาจะให้กำไลทองวงใหญ่ตั้งแต่เจอกันครั้งแรกกัน ราคาทองตอนนี้แพงมากเลยนะ
