ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร
เสียงส้นสูงดังมาจากนอกประตูแล้ว
จางฉินแววตาเจือจาง เห็นแก่ตัวนัก ทำไมยังไม่รีบอีก!
สายตาจับจ้องเสียงฝีเท้าที่ใกล้ถึงหน้าประตูเข้าไปทุกขณะ...
"แกร๊ก"
มือจับลูกบิดประตูหมุนไปสองครั้ง
วินาทีที่ประตูเปิดออก จางฉินก็มุดออกมาจากใต้โต๊ะ นั่งลงบนโซฟาอย่างเป็นธรรมชาติ มีเพียงใบหน้างดงามที่แต้มร่องรอยตัดพ้อเล็กน้อย
หลินจื่อตงเองก็หน้าแดงก่ำ
จางฉินลำคอขยับสองครั้ง รีบคว้าแก้วไวน์มาจิบบรรเทาอาการ ก่อนจะลุกขึ้นยืน "พวกเธอมาแล้วนี่"
ผู้หญิงสองคนที่เดินเข้ามาล้วนสวยคนละแบบ คนหนึ่งหุ่นสูงโปร่ง แต่งตัวนำสมัยเอ่ยแซว "โอ๊ะ ดูท่าพวกเราจะมาไม่ถูกจังหวะนะ ขัดจังหวะเรื่องดีอะไรเข้าหรือเปล่า?"
สีหน้าจางฉินฉายแววตื่นตระหนกซึ่งยากจะสังเกตเห็น ก่อนจะกลับมาสงบนิ่งอย่างรวดเร็ว เธอยิ้มตอบ "จะเรื่องดีอะไรกันล่ะ ก็แค่นั่งดื่มนั่งคุยกับน้องจื่อตงอยู่ที่นี่ ใครใช้ให้พวกเธอมาช้าล่ะ"
ผู้หญิงสองคนเข้าไปนั่งในห้องส่วนตัว
จางฉินแนะนำให้รู้จัก หลินจื่อตงกับสองสาวก็เริ่มสนิทสนมกันขึ้น
จากปากของจางฉิน หลินจื่อตงถึงได้รู้ว่า ผู้หญิงสองคนนี้ก็อาศัยอยู่ในหย่าเซวียนจวีเหมือนกัน
ผู้หญิงที่ใส่สูทสีขาวคนนั้นชื่อไป๋เจี๋ย เป็นผู้ตรวจการบริษัทเอกชน แถมยังเป็นเพื่อนสนิทของจางฉิน
ผู้หญิงแต่งตัวนำสมัยชื่อเถียนเจียวเจียว นอกจากจะเป็นเพื่อนสนิทของจางฉินแล้ว ยังเป็นคุณหนูไฮโซทั่วไป บ้านเปิดบริษัทสื่อบันเทิง