หลินฮุยไม่ใช่ครั้งแรกที่ได้ยินคำว่าจิตวิญญาณภพ
ตอนที่จ้าวซินอัญเชิญหญิงแคระครั้งนั้น เขาก็เล่ามาแล้วว่าหญิงแคระมาจากจิตวิญญาณภพ
ยาเออร์เป่ยเต๋ออธิบายอย่างใจเย็นว่า "มันต่างโดยสิ้นเชิงจากจักรวาลความจริงที่มีรูปธรรมอย่างที่เราอยู่ตอนนี้ จิตวิญญาณภพคือมหาสมุทรที่หลอมรวมกันขึ้นจากจิตวิญญาณและพลังวิญญาณ!"
นางพักหายใจหนึ่งจังหวะ เรียบเรียงถ้อยคำใหม่
"เจ้านาย ท่านอาจเข้าใจง่าย ๆ ว่าเป็นตู้ปลา จิตวิญญาณภพคือน้ำในตู้ปลา ส่วนจักรวาลความจริงที่พวกเราอยู่คือปลา"
"น้ำ...ปลา..." หลินฮุยบ่นพึมพำกับตัวเอง
จากนั้นเขาดึงบทสนทนากลับมาที่วิกฤตเบื้องหน้า "งั้นเผ่าวิญญาณเครื่องจักรตอนนี้ ความแข็งแกร่งแค่ไหนกันแน่?"
ยาเออร์เป่ยเต๋อหายใจลึก น้ำเสียงหนักหน่วง
"แข็งแกร่งมาก! เจ้านาย ท่านห้ามประมาณเด็ดขาด แม้อดีตยุค 'เผ่าวิญญาณ' ของพวกมันจะสิ้นสุดลงแล้ว แต่หลังแปลงร่างเป็นเผ่าวิญญาณเครื่องจักรแล้ว พวกมันก็ยังน่าสะพรึงไม่ต่างกัน"
"ตอนนี้พวกมันไม่มีพลังวิญญาณเลยสักนิด และไม่อาจคว้าสิทธิ์แห่งอำนาจได้อีก แต่พวกมันกลับใช้เทคโนโลยียันตัวเองขึ้นยืนบนจุดสูงสุดของกำลังรบแห่งทุกเผ่าพันธุ์ในจักรวาล!"
"ยกตัวอย่าง[รูปปั้นศิลาไร้เสียง]ที่ท่านเก็บกลับมานั่น ในอาณาเขตกันเวทที่มันคลี่ออก พลังในร่างของข้าถูกผนึกจนหมดสิ้น!"
"และที่สำคัญ..." น้ำเสียงของยาเออร์เป่ยเต๋อสั่นเล็กน้อย "ข้าได้ยินมาว่า ในหมู่เผ่าวิญญาณเครื่องจักรยังมีรูปปั้นศิลาไร้เสียงที่ทรงพลังยิ่งกว่า...เมื่อรูปปั้นระดับซูเปอร์เหล่านั้นเปิดแถวรูปแบบทัพ มันสามารถผนึกพลังขององค์เทพได้จนราบคาบ!"
"พูดได้ว่าเผ่าวิญญาณเครื่องจักร คือจุดสูงสุดของเทคโนโลยีในจักรวาลฟิสิกส์!!!"
ถึงขั้นผนึกพลังขององค์เทพได้โดยตรง?! เมื่อได้ยินประโยคนั้น หลินฮุยสูดลมเย็นเข้าลึก
ครั้งนี้ดูเหมือนเขาจะเอาตัวเข้าปั่นกับเรื่องใหญ่จริง ๆ แล้ว
เมื่อเห็นสีหน้าของหลินฮุย ยาเออร์เป่ยเต๋อจึงปลอบว่า "เจ้านาย ไม่ต้องกังวลมากไปหรอก พวกเผ่าวิญญาณเครื่องจักรบนดาวดวงนี้ น่าจะไม่ใช่กำลังหลักของพวกมันหรอก!"