ภาพเบื้องหน้าเปลี่ยนไปฉับพลัน
ช่วงเวลาที่เอลินาดิน่าฝ่าผ่านรอยแยกออกมา สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาของนางคือมหาสมุทรแห่งพลังงานอันใสสะอาดและอ่อนโยน
ที่แห่งนี้ไม่มีแนวคิดของบน ล่าง ซ้าย ขวา อดีต ปัจจุบัน และอนาคตอาจหลอมรวมกันอยู่ ณ ตรงนี้
จุดแสงจาง ๆ นับไม่ถ้วนล่องลอยตามกระแสในมหาสมุทรแห่งนี้ นั่นคือเศษวิญญาณของสรรพชีวิตที่จากไปแล้ว กำลังหลับใหลในเปลไข่แห่งโลกวิญญาณ
อย่างไรก็ตาม เอลินาดิน่ากลับไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย
ภายใต้การยึดเหนี่ยวของแสงระยับราวเสาสวรรค์จากดาบเทพจักรพรรดิในมือ นางจึงไม่หลงทิศในโลกวิญญาณ
เอลินาดิน่าบีบด้ามดาบแน่น ดวงตะงามสีน้ำตาลชากวาดมองรอบด้านอย่างระมัดระวัง
ไม่นาน รูม่านตาของนางหดเกร็งเล็กน้อย สายตาล็อกไปยังทิศทางหนึ่งไกลสุดสายตา
ในส่วนลึกของมหาสมุทรพลังงานอันใสสะอาดนั้น มีคลื่นพลังงานสีดำแดงมืดมัวนอนครองพื้นที่อยู่
มันเหมือนหยดหมึกเข้มข้นที่หยดลงในน้ำใส ม้วนตัว คำรามกระหึ่ม แผ่ซ่านความมลพิษและความโกลาหลอย่างถึงขีดสุด ขัดแย้งโดยสิ้นเชิงกับบรรยากาศอันบริสุทธิ์ของโลกวิญญาณโดยรอบ
“พ่อ......”
เอลินาดิน่ากัดฟันแน่น สูดลมหายใจลึก ๆ แล้วเตรียมบินตรงไปยังเขตมลพิษสีดำแดงนั้น
แต่ทว่า ทันทีที่นางเพิ่งเริ่มขยับตัว
“เฮ้อ!!”
จากกลางคลื่นพลังงานสีดำแดงนั้น มีเสียงคำรามอันแปลกประหลาดระเบิดออกมาอย่างกะทันหัน!