เบื้องบนท้องฟ้าสูงจากพื้นผิวดาวทอริสระยะสามหมื่นลี้
รถบ้านดาราขนาดมหึมาคันหนึ่งกำลังอยู่ในสถานะมองไม่เห็นแบบ[ไม่สามารถสังเกตได้] ร่อนลงสู่ด้านล่างอย่างเรียบนิ่ง
แม้ภายใต้แรงโน้มถ่วงของดาว หากรถบ้านเปิดแรงขับเต็มที่ ความเร็วจะทะลุ 10 มาค์ได้อย่างง่ายดายหรือเร็วกว่านั้น
แต่หลินฮุยไม่ได้ทำเช่นนั้น
เมื่อไม่ได้อยู่บนพื้นดิน คุณสมบัติทอง "ไม่มีวันสึกหรอ" จะใช้ไม่ได้
เมื่อความเร็วเกินเกณฑ์ขีดจำกัด ระบบเสถียรภาพแรงโน้มถ่วงภายในรถบ้านจะทำงานเกินพิกัด จนทำให้ภายในรถบ้านสั่นคลอน
ในห้องนั่งเล่นของรถบ้านตอนนี้ แสงไฟนุ่มนวล เสียงดนตรีเบาสบาย กำลังจัดงานฉลองชัยชนะ
หลินฮุยซบตัวอยู่ในโซฟานุ่มกว้างอย่างสบายใจ ด้านซ้ายมียาเออร์เป่ยเต๋อพิงอยู่ ด้านขวากอดซูชิงเฉียนไว้ ช่างเป็นความเป็นสุขเสียนี่
"ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!"
ทันใดนั้น นาฬิกาสื่อสารที่ข้อมือส่งเสียงสั่นเร่งดังขึ้น
หลินฮุยขมวดคิ้วเล็กน้อย ยกข้อมือขึ้นแตะเปิดหน้าจอ
เมื่ออ่านข้อความจากจูเก่อโม่แล้ว ใบหน้าที่เคยผ่อนคลายของหลินฮุยก็หุบลงเล็กน้อย แววตาสะท้อนความเย็นเยียบ
ซูชิงเฉียนซึ่งมีสัมผัสแหลมคมสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงอารมณ์ของนายท่านทันที เธอนั่งตัวตรงแล้วถามเสียงเบาว่า "นายท่าน เกิดอะไรขึ้น?"
ยาเออร์เป่ยเต๋อก็แอบฟังขึ้นมาด้วย
หลินฮุยหัวเราะเย็น "ตู้ถังน่ะรำคาญใจเข้าให้แล้วสินะ มันส่งนักฆ่าแห่งตระกูลวิญญาณจักรกลไปลักพาตัวท่านจูกัดกับหานเยว่และคนอื่น ๆ"
ใบหน้างดงามของซูชิงเฉียนซีดลง "ทุกคนปลอดภัยดีนะ?!"
"วางใจเถอะ ไม่เป็นไร" หลินฮุยตบหลังมือของเธอเบา ๆ เพื่อปลอบ "ทุกคนสวมชุดเกราะพลังสีน้ำเงินเข้มที่เธอสร้างไว้ ไม่ใช่แค่ไม่บาดเจ็บ ยังถอดชิ้นส่วนนักฆ่าพวกนั้นจนหมดสิ้น"