“เบี้ยว!”
หลี่เฟยเยว่ไถลตัวแนบพื้น ในพริบตาก็ประชิดตัวเข้าหานักลอบสังหารผู้นั้น
“แขนข้างนี้ของนาย เราถูกใจแล้ว มันเป็นของเรานะ!”
หลี่เฟยเยว่ยื่นลิ้นอ่อนสีชมพูออกมา เลียปลายริมฝีปากระวนระวาง
สองมือเหล็กที่ถูกหุ้มด้วยเกราะพลังงานของนาง เหมือนคีมจับเหล็กยักษ์ กุมข้อมือขวาที่ชูปืนทำลายเกาส์ขึ้นมาของนักลอบสังหารไว้แน่นิ่ง!
“ขาด! ซะ! เดี๋ยวนี้!”
พร้อมกับเสียงกรีดร้องเกือบบ้าคลั่ง หลี่เฟยเยว่ออกแรงจากสะโพก เครื่องยนต์ของเกราะพลังงานสีน้ำเงินเข้มคำรามก้อง
“ฉีกกก!!”
ท่ามกลางเสียงโลหะฉีกขาด แขนขวาที่สร้างจากโลหะมีชีวิตของนักลอบสังหารเผ่าจิตวิญญาณกลไก กลับถูกหลี่เฟยเยว่ดึงหลุดจากรากอย่างทรงพลัง!!
นักลอบสังหารเผ่าจิตวิญญาณกลไกส่งเสียงครวญครางทางอิเล็กทรอนิกส์อันไร้เสียง ของเหลวสีเขียวเข้มพุ่งกระจายเหมือนน้ำพุ จนเปื้อนเต็มตัวหุ่นเกราะของหลี่เฟยเยว่!
“อาฮ่าฮ่า! สนุกมากเลย!!”
หลี่เฟยเยว่หัวเราะบ้าคลั่งยิ่งกว่าเดิม สะบัดมือโยนแขนกลไกที่กำปืนเกาส์อยู่ทิ้งลงพื้นราวกับขยะ จากนั้นยกบูทเหล็กหนักอึ้งของเกราะพลังงานขึ้น แล้วเหยียบลงอย่างเดือดดาล
“เหลือที่ยิงไว้ให้หน่อยสิ!”
เฉินกั่วกั่วข้าง ๆ ตะโกนเสียงใส [การต่อสู้มือเปล่า]ความชำนาญระเบิดออกมาเต็มที่