ภายในห้องโถงของคฤหาสน์ประมุขเมือง
เอลินาดิน่าจ้องมองใบหน้าซีดเผือดของเลออง แล้วกล่าวเสียงหนักแน่นว่า "พูดมาให้ชัด ๆ เกิดอะไรขึ้น"
ภายใต้สายตาของเอลินาดิน่า หลินฮุย และเลโอนาร์ด เลอองกลืนน้ำลายลงคอ แล้วท่าทางเล่าเรื่องที่เพิ่งเจอมา
"ก็... ก็ผมเพิ่งเดินออกไป ตั้งใจจะกลับไปห้องเอาสมุดบันทึก แต่เดินไปได้ครึ่งทาง ผมก็ลืมไปเลยว่าตัวเองกำลังจะทำอะไร! จนกระทั่งผมเดินย้อนกลับเข้ามาที่ห้องโถง ก้าวข้ามธรรมดานี่..."
เลอองชี้ไปที่ธรรมดาหุ้มขอบทองเหลืองของห้องโถง ด้วยความหวาดผวา "พอก้าวข้ามเข้ามาตอนนั้นแหละ ความทรงจำเรื่องสมุดบันทึกก็กลับมาหมดทันที!"
เมื่อได้ยินคำบรรยายเช่นนี้ หลินฮุยขมวดคิ้วเล็กน้อย
เขาไม่พูดอะไร แต่เปลี่ยนไปมองเอลินาดิน่าและเลโอนาร์ดแทน
เลโอนาร์ดกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า
"การลบความทรงจำ? หรือไม่ก็การรบกวนความทรงจำ?"
"จะเป็นไปได้ไหมว่ามีผู้มีพลังจิตแฝงอยู่ข้างหลังแอบใช้อิทธิพล? เลออง เมื่อกี้นายเจอใครออกไปไหม?"
"ก็... ก็เจอซิลชากับพวกเธอน่ะสิ..." เลอองหดคอลงเล็กน้อย แล้วไอแห้งเสียงหนึ่งก่อนเสริมว่า "ก็คือพี่สาวๆ สาวใช้ในคฤหาสน์ไง"
เอลินาดิน่าฟังแล้วส่ายหัวทันที
"ฉันคิดว่าคงไม่ใช่ปัญหาจากคน"
"เรื่องนี้ ตั้งแต่แรกก็ผิดปกติแล้ว การที่เลอองทิ้งสมุดบันทึกสำคัญแบบนี้ลงบนโต๊ะอย่างง่ายดาย มันก็ไม่สมเหตุสมผลแล้ว ฉันสงสัย... ว่าปัญหาน่าจะอยู่ที่ตัวสมุดบันทึกเอง!"
หลินฮุยก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน ถ้ามีใครรู้จริงว่าสมุดบันทึกเล่มนี้มีอยู่ ก็แค่ขโมยไปเลย ทำไมต้องจัดฉากแบบนี้?