เมื่อได้ยินคำตอบของหลินฮุย ดวงตาอิเล็กทรอนิกส์สีชาดของผู้ครองสูงสุดซอรอนก็แข็งค้างทันที
"ห้ามกล่าว......ห้ามรู้......" พระองค์ทวนคำทั้งหกคำนั้นซ้ำ ๆ ความสงสัยในใจไม่เพียงไม่ลดลง กลับพุ่งทวีขึ้นเป็นเท่าตัว!
ใช่! การดำรงอยู่สูงสุดที่เหนือกว่ามิติของจักรวาลนั้น ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่ภาษาของอารยธรรมชั้นต่ำจะนิยามและสวดเรียกได้!
เมื่อเอ่ยนามแท้ออกมา ย่อมอาจเรียกการโจมตีลดมิติที่พุ่งข้ามมิติว่างเข้ามาด้วยซ้ำ!
ในจังหวะที่ผู้ครองสูงสุดซอรอนกำลังสั่นคลอน หัวหน้าช่างเทคนิคถูถานที่อยู่ข้าง ๆ ก็ก้าวออกมาหนึ่งก้าว เข้ามายืนข้างซอรอน แล้วเอ่ยเสียงต่ำ:
"ฝ่าบาทผู้ครองสูงสุด! อย่าได้ฟังคำลวงของเด็กน้อยคนนี้! มนุษย์ผู้นี้เจ้าเล่ห์เหลือเกิน เต็มไปด้วยกลอุบาย! หากฝ่าบาทมอบมันให้ข้า ข้าสัญญาว่าจะขุดความลับทั้งหมดในสมองของมันออกมา!"
ถูถานเคยปะทะกับหลินฮุยมาหลายครั้ง ลึกซึ้งถึงกลอุบายเจ้าเล่ห์ที่ไหลบ่าไม่สิ้นสุดของหลินฮุย จึงหวั่นเกรงว่าผู้ครองสูงสุดซอรอนจะตกหลุมพราง
อย่างไรก็ตาม ผู้ครองสูงสุดซอรอนเพียงโบกมือตัดบทถูถาน "เรื่องนี้ข้ามีการพิจารณาของข้าเอง"
สำหรับพระองค์แล้ว การถูกขังคุกขวัญไว้ตลอดกาลในดันเจี้ยนนี้คือสิ่งที่ยอมรับไม่ได้
แม้หลินฮุยจะมีโอกาสเพียงหนึ่งในหมื่นพาพระองค์ออกไป พระองค์ก็ไม่มีวันปล่อยปลายแสงอันเป็นที่พึ่งเพียงเส้นเดียวนี้ทิ้ง
ส่วนหลินฮุยล่ะ?
มนุษย์ชั้น 7 ต้นเพียงแค่นี้ แม้จะมีพลังคลุมเครือของการดำรงอยู่โบราณคุ้มกาย แม้กลอุบายจะวิปลาศเพียงใด แต่เมื่อตกอยู่ในอุ้งมือของพระองค์ จะสร้างคลื่นลมอะไรได้อีก?
คิดถึงตรงนี้ ร่างสูงใหญ่สีเงินเทาของผู้ครองสูงสุดซอรอนค่อย ๆ ก้มลงมา เสียงที่แผ่พร้อมพลังอำนาจก็ดังขึ้นอีกครั้ง:
"หลินฮุย หากเจ้าพาเราออกจากดันเจี้ยนนี้ได้จริง......เราไม่เพียงจะไม่ฆ่าเจ้า แต่จะยกย่องใช้สอยเจ้าอีกด้วย! แต่......"
พูดถึงตรงนี้ น้ำเสียงของซอรอนก็หักเปลี่ยนทันที "เพื่อความแน่นอนไม่มีหงุดหงิด เจ้าต้องเปลี่ยนไปเป็นชีวิตรูปแบบอื่นก่อน"