“นะ...เจ้าเป็นใครกันแน่!!”
“ทำไม...ทำไมกายของเจ้าถึงมีกลิ่นอายของพระองค์นั้น?!!”
ซอรอนผู้ยิ่งใหญ่สะดุ้งถอยหลังไปสองก้าว แม้แต่คทามิติในมือก็แทบไม่อาจถือไว้ได้
เห็นฉากนี้ ถูถานกับไซเทอล์ตันค้างไปทั้งคู่
พวกมันรู้ดีว่า “พระองค์นั้น” ที่ซอรอนผู้ยิ่งใหญ่พูดถึงคือใคร!
ก็คือองค์สูงสุดผู้นั้นที่เพียงฟาดหนึ่งทีด้วยฝีมือธรรมดา ก็เกือบทำลายกองยานของราชวงศ์ซอรอนจนพินาศยับเยิน ทำให้เรือประจัญบานได้รับความเสียหายหนัก และทำให้ซอรอนผู้ยิ่งใหญ่ต้องสิ้นชีพ
แล้วตอนนี้กายของเด็กน้อยอย่างหลินฮุยนี่มันมีกลิ่นอายของพระองค์นั้นอยู่งั้นรึ!?
“ไม่น่าแปลกใจ......ไม่น่าแปลกใจเลยที่เด็กนี่มีวิธีการไม่รู้จบ ช่างแปลกประหลาดเกินกว่าวิทยาศาสตร์จะวัดค่าได้......”
“หรือว่าความสามารถเหล่านี้ ล้วนเป็นของขวัญที่องค์สูงสุดประทานให้?”
คิดได้เช่นนี้ คลื่นยักษ์ก็ซัดสวาดขึ้นในใจของถูถานและไซเทอล์
ส่วนอีกฟากหนึ่ง
เอลินาดิน่าที่ถูกผนึกลอยอยู่กลางอากาศด้วย “การยึดมิติ” นัยน์ตางามเพียงแวววาบเบา ๆ
เธอจ้องมองเทพกึ่งอสูรอย่างซอรอนที่อยู่เบื้องสูง กลับแสดงสีหน้าหวาดกลัวออกมาต่อหน้าหลินฮุย จนเธอตกตะลึงจนลมหายใจหยุดค้าง
“พระองค์นั้น” ที่ซอรอนเอ่ยถึง......คือใครกันแน่?
เป็นองค์ผู้ยิ่งใหญ่ที่เก่าแก่และน่าสะพรึงยิ่งกว่าเทพกึ่งอสูรหรือ?
ร่างอันงดงามของเอลินาดิน่าตึงตัวแน่นกลางความว่างเปล่า หัวใจที่เคยดับสูญราวขี้เถ้า ณ บัดนี้กลับผงาดระลอกความหวังขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
บางที......สถานการณ์สังหารไร้ทางรอดเบื้องหน้านี้ อาจไม่ใช่จุดจบก็ได้! และทางรอดนั้น อยู่บนตัวคุณหลิน!
ไม่ไกลนัก มาร์แชลล์เลโอนาร์ดที่ถูกตรึงอยู่กับที่เช่นกัน ตาแทบควักออกมา
“ผมคิดว่าตัวเองประเมินไพ่ตายของหนุ่มหลินสูงสุดขีดแล้ว......ไม่คิดว่าเด็กคนนี้จะลี้ลับกว่าที่ผมคิดไปอีก! ถึงขั้นทำให้เทพกึ่งอสูรแห่งเผ่าวิญญาณกลไกต้องถอยหนี!?!”