โรงเตี๊ยมมังกรร้าย
ในฐานะโรงเตี๊ยมที่ใกล้ค่ายทหารทางทิศใต้ที่สุด ธุรกิจของโรงเตี๊ยมมังกรร้ายก็รุ่งเรืองเป็นอย่างมากนับตั้งแต่เหล่าผู้เล่นเดินทางมาถึง
กลิ่นหอมของเบียร์ข้าวสาลีคุณภาพต่ำ กลิ่นมันของเนื้อย่าง พร้อมเสียงหัวเราะเกริ่นและเสียงคุยโม้ที่ดูด้าๆ ไหลรั่วออกมาจากรอยประตูไม่เว้นแต่ละช่วง
“เกี๊ยะ!”
ประตูไม้โอ๊กหนักอึ้งถูกเปิดออก หลินฮุยก้าวเท้าเข้ามาในโรงเตี๊ยม
หลานเวยเดินตามมาติด ๆ ช้ากว่าครึ่งก้าว
ในตอนแรก ไม่มีใครในโรงเตี๊ยมสนใจทางประตูเลย
เหล่าผู้เล่นที่เพิ่งรอดตายมาจากยุทธการที่ราบทะเลทรายโกบีต่างยกแก้วสุรา หน้าแดงคอแดงคุยโม้อวดกันว่าตัวเองรอดพ้นจากกลางสงครามได้อย่างไร
แต่เมื่อเห็นหลานเวย ทุกคนต่างอึ้งงัน
ห้องโถงที่เมื่อครู่ยังอื้ออึงสนั่น ราวกับมีใครกดปุ่มปิดเสียง เสียงพูดคุยหยุดเงียบกริบทันที
ชายร่างใหญ่ผู้เล่นคนหนึ่งที่กำลังยืนอยู่บนโต๊ะ ยกแก้วเบียร์แก้วใหญ่ตะโกนว่า “เล่าจื๊อฟันสัตว์ปรปักหนวดไปสามตัว” ก็แข็งค้างอยู่กับที่ แก้วเบียร์ในมือเอียงลง เหล้าเบียร์หลั่งไหลราดลงบนเสื้อผ้าจนเปียกโชกโดยไม่รู้สึกตัวเลย