วินาทีถัดมา หุ่นเกราะสีดำปรากฏตัวขึ้นในต่างมิติโดยตรง
พอแค่ปลดฟอร์มหุ่นเกราะ ความอ่อนล้าก็ซัดสาดเข้ามาเหมือนน้ำขึ้น
หลินฮุยเดินกลับเข้าห้องนอนของตัวเอง ควักน้ำพุแห่งชีวิตออกมากลืนลงไปหลายคำรบ จนพลังจิตใจฟื้นคืนมาได้บ้าง จึงหยิบเครื่องสื่อสารออกมา ต่อสายพิเศษถึงจอมศึกเลโอนาร์ด
“น้องหลินหรือ?”
บนหน้าจอโฮโลแกรม ใบหน้าคมกริบผ่านการพิสูจน์ด้วยร้อนระอุของเลโอนาร์ดปรากฏขึ้น
หลินฮุยไม่เสียเวลาพูดเปลือก ๆ เข้าเรื่องทันที “จอมศึก มีเรื่องใหญ่! ผมเพิ่งได้รับสายข่าวมา ว่าตูถ่านได้ติดตั้งอาวุธระดับทำลายโลกไว้บนเรือลาดตระเวนลำนั้น!”
“มันวางแผนจะใช้มันจัดการจักรวรรดิ รวบรวมวิญญาณของประชากรจักรวรรดินับร้อยล้าน เพื่อซ่อมแซมเศษชิ้นส่วนเทพดาว และปลุกจอมผู้เดียวเดือดซอรอน!”
“อะไรนะ?!”
เลโอนาร์ดฟังจบ สีหน้าเปลี่ยนไปทันที ตาโตกลมเป็นไข่ห่าน “น้องหลิน สายข่าวนี่ได้มาจากไหน แน่นอนแค่ไหน?!”
หลินฮุยพยักหน้า “โอกาสที่เป็นจริงสูงมาก! ผมจะหาวิธีเก็บข้อมูลเพิ่ม แล้วทำลายแผนของมัน! แต่เธอก็ต้องเตรียมรับมือกับสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดทันที!”
เลโอนาร์ดสูดลมหายใจลึก ๆ หลายครั้ง บังคับตัวเองให้สงบลง “รับทราบ!”
จังหวะนั้นเอง หลินฮุยนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงถาม “จอมศึก ผมขอถามอะไรหน่อย จักรวรรดิมีอาวุธนิวเคลียร์กี่ลูก?”
เลโอนาร์ดงงค้างไปครู่หนึ่ง แล้วส่ายหัว ตอบอย่างขมขื่น “ไม่มี”
“ไม่มี?!” หลินฮุยขมวดคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจ “ด้วยระดับเทคโนโลยีของจักรวรรดิทอริส ถึงขั้นสร้างทั้งหุ่นเกราะและปืนเลเซอร์ออกมาได้ ทำไมถึงไม่มีหัวรบนิวเคลียร์?”