ในเวลาเดียวกัน
นอกเมืองชู่กวง ณ หุบเขาแกรนด์แคนยอนที่ภูมิประเทศสำคัญ
เรือพิฆาตจักรวรรดิขนาดยักษ์หนึ่งลำ พร้อมเรือคุ้มกันอีกสองลำลอยหยุดนิ่งกลางอากาศ ปืนพลาสมารองดำมืดทุกกระบอกชาร์จพลังงานเสร็จสิ้น เฝ้าระวังรอบทิศอย่างตึงเครียด
"แชะ......"
ประตูห้องบรรทุกหนักที่ท้องเรือพิฆาตเปิดออกอย่างช้า ๆ
ผู้บัญชาการกองรบชู่กวง นำทีมหุ่นเกราะหน่วยเล็กจำนวน 20 นายที่เป็นหน่วยเลือกส่วนหน้า พุ่งดิ่งลงมาเหมือนดาวตก แล้วตกลงถึงพื้นที่โล่งก้นแคนยอนอย่างหนักหน่วง
หัวหน้าทีมหุ่นเกราะกวาดสายตารอบ ๆ แล้วมองไปยังผู้บัญชาการกองรบที่สูงใหญ่อย่างสับสน ถามว่า "ท่านผู้บัญชาการ ภารกิจฉุกเฉินครั้งนี้ของพวกเราคืออะไร"
ผู้บัญชาการกองรบชู่กวงไม่ตอบ แต่เทียบพิกัดยุทธวิธีบนข้อมือ แล้วเดินตรงไปยังพื้นดินธรรมดา ๆ ผืนหนึ่ง ชี้นิ้วลงที่พื้น แล้วพูดสั้น ๆ สองคำ
"ขุดดิน"
"หา? ขุดดิน?" หัวหน้าทีมหุ่นเกราะสะดุ้งเฮือก
พวกเขาคือหน่วยเลือกส่วนหน้าที่เก่งกาจที่สุดของกองรบชู่กวงนะ!
พวกเขาเดิมทีคิดว่าผู้บัญชาการรีบร้อนพาพวกเขาออกมา ถึงขนาดส่งเรือรบสามลำมาคุ้มกัน ต้องเพื่อไปกำจัดกองหลักของสิ่งมีชีวิตสไตล์คธูลู!
แต่ผลคือ วิ่งมาถึงถิ่นทุรกันดารแห่งนี้เพื่อ......ควักดิน?!