เอาชีวิตรอดบนถนนทั่วหล้า: รถบ้านของฉันวิวัฒนาการไร้ขีดจำกัด

ตอนที่ 614 ลอร์ดสูงสุดแห่งความว่างเปล่า

7 นาที· 1.6K คำ

เมืองหลอมเตา

อ็อตโต ปรมาจารย์ช่างเทคนิคประจำเมือง ก้าวออกมาจากวิหารแท่นหลอมใหญ่ ชายหนุ่มควบคุมอารมณ์บนใบหน้าของตน ก่อนจะหันไปกล่าวกับปรมาจารย์ช่างตีเหล็กอีกผู้หนึ่งที่ถูกดัดแปลงร่างเป็นกึ่งกลไกเช่นเดียวกันว่า

“ทำต่อตามแผนที่ปรมาจารย์บรีดาให้มา! จำไว้ ส่งข้อมูลการทดลองทั้งหมดมาให้ฉันแบบเรียลไทม์ ห้ามตกหล่นแม้แต่น้อย!”

“รับทราบ! ท่านทูนหัว!” ปรมาจารย์ช่างตีเหล็กต่างวางมือบนอกคำนับแล้วตอบรับเสียงดัง

อ็อตโตพยักหน้า แล้วเดินตรงกลับไปยังห้องส่วนตัวของตน

สิบนาทีต่อมา

เมื่อเขาปรากฏตัวอีกครั้ง ได้เปลี่ยนเป็นฉลององค์สีขาวนวลหนาหนาที่ทำจากวัสดุประณีต แต่งตัวอย่างสุขุมสง่างาม

เขาไม่ได้ไปรบกวนผู้บริหารระดับสูงคนอื่น แต่ขึ้นยานปืนใหญ่อินทรี ทะยานขึ้นฟ้าโดยตรง แล้วบุกเข้าไปในเรือพิฆาตของจักรวรรดิที่จอดเทียบอยู่ที่ฐานท่าลอยฟ้า

“ออกเดินทางด้วยความเร็วสูงสุด! จุดหมายปลายทาง เมืองโล่ดารา!”

ตามคำสั่งของอ็อตโต เครื่องยนต์พลาสมาที่ท้ายเรือพิฆาตพ่นเปลวเปล้าสีน้ำเงินจ้า ฉีกชั้นเมฆด้วยความเร็วสยอง 20 มัค มุ่งหนีสู่ขอบฟ้าไกลโพ้น

ดาวทอริสนั้นมีอาณาเขตส่งวัตถุพื้นฐานพลังวิญญาณอยู่จริง แต่การส่งข้ามเขตระยะไกลสุดต้องผ่านจุดพักหลายต่อ

สำหรับอ็อตโตที่รีบร้อนจะเข้าร่วมพิธีชำระล้างโดยเร็วที่สุด การระดมเรือพิฆาตระดับสูงสุดออกเดินทางตรงด้วยความเร็วเต็มที่กลับมั่นคงและเร็วกว่า

ฝั่งตรงข้าม

คลีเมนต์ ประมุขศาสนาประจำชาติ และอเล็กซานเดอร์ ผู้พิพากษาสูงสุด ต่างก็ขับยานพาหนะประจำตัว มุ่งหน้าไปยังพระตำหนักจักรพรรดิเทพเช่นกัน

......

ในขณะเดียวกัน

เหนือวงโคจรใกล้พื้นผิว เรือลาดตระเวนขนาดมหึมาของเผ่าภูตกลกำลังลอยนิ่งอยู่อย่างเงียบสงบ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป