เอาชีวิตรอดบนถนนทั่วหล้า: รถบ้านของฉันวิวัฒนาการไร้ขีดจำกัด

ตอนที่ 647 ค่าต้านทานเวทของฉันคือ...ห้าแสนสามหมื่น!

6 นาที· 1.3K คำ

ภายในพื้นที่มืดมิด

หลานเวยกับเรโน่มองเห็นมีคนถูกดึงเข้ามาในพื้นที่นี้อีกคน

แต่ระยะไกลเกินไป มัวมากจนมองไม่ชัด

"นั่น...ใคร?" เรโน่กระชับดาบศึกในมือ จ้องมองเงาร่างสูงใหญ่ทางไกลอย่างแน่วแน่

หลานเวยฝีมือสูงกว่า สายตาแม่นยำชัดเจนกว่า

ขณะนี้ ดวงตาสีฟ้าน้ำแข็งคู่สวยของนางขยายเล็กน้อย เพราะเงาร่างคลุมเครือนั้นกลับให้ความรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด

"น่าจะเป็นคนของพวกเรา ไปดู!" หลานเวยกล่าว

ทว่า เทวทูตตกสวรรค์สี่ปีกที่ซุ่มซ่อนอยู่ในเงามืดเร็วกว่าปฏิกิริยาของหลานเวย

มันไม่มีเจตนาจะให้เวลามดแมลงระดับ 6 ที่เพิ่งเข้ามาได้ปรับตัวเลย ร่ายม่านภาพลวงตาแห่งความหวาดกลัวทันที

"ระวังภาพลวงตา!!" หลานเวยตะโกนเตือน แล้วชี้หอกทลายเวทกลายเป็นแสงสีฟ้า พุ่งเข้าหาร่างเงาคลุมเครือนั้น

นางเคยประสบความน่าสะพรึงของภาพลวงตานี้มาแล้ว ผิดพลาดเพียงนิดก็จะถูกมลพิษกลืนกลายเป็นสิ่งมีชีวิตสไตล์คธูลู

เรโน่คือตัวอย่างที่มีชีวิต ถ้าไม่มียาฟื้นฟูระดับกลางในมือ ณ ตอนนี้เรโนคงกลายเป็นสัตว์ประหลาดมีหนวดน่าขนลุกไปนานแล้ว!

และตอนนี้ ในมือนางก็ไม่มี[ยาฟื้นฟูระดับกลาง]เหลืออยู่แล้ว!

เมื่อหลานเวยพุ่งไปถึงร่างเงานั้น นางจึงมองเห็นชุดเกราะพลังงานสีน้ำเงินเข้มทรงลื่นไหล และใบหน้าอ่อนเยาว์เย็นสงบใต้กระจกบังหน้าของหมวกกันน็อก

"หลิน...หลินฮุย?!"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป