โรงงานสิ่งทอเวนี่
หลานเวย ลู่เกอ มีราเอน และฉู่หลิง กำลังรออยู่ท่ามกลางความมืด แต่สีหน้าของทุกคนแตกต่างกันไป คิ้วและแววตาล้วนแฝงความหนักอึ้ง
หลานเวยในชุดเสื้อคลุมสีขาวปลิวไสวไปตามลม ดวงตาจ้องมั่นไปที่ทางเข้าอาคารโรงงานกลาง ปลายนิ้วสีงามอันบริสุทธิ์ขยับลูบชายเสื้อโดยไม่รู้ตัว
เธอรู้ดีถึงคุณค่าของหลินฮุย และก็รู้ดีถึงความเจ้าเล่ห์ของศาสนาจักรกล
เธอกำลังคิดว่าข้อตกลงที่ลูเซียสเสนอกับหลินฮุยมันคืออะไรกันแน่ และหลินฮุยจะเลือกทำอะไร?
เมื่อเทียบกับความกังวลของหลานเวย มีราเอนกลับดูเหมือนคนหมดสติสตปัญญา
คำพูดของลูเซียสแทบทำให้ความศรัทธาของเธอพังทลาย!
ลู่เกอทำได้เพียงใช้ฝ่ามือลูบไล้ไหล่ของเธอเบา ๆ อย่างปลอบโยนอย่างเงียบ ๆ
มีราเอนรับรู้ถึงความอบอุ่นที่ส่งมาจากไหล่ ค่อย ๆ กัดริมฝีปากล่างเบา ๆ ความสับสนในดวงตาจางหายไปบ้าง
ส่วนฉู่หลิงก็ยังคงแทรกซ้อนอยู่ในเงามืดราวภูตผี มีเพียงแววตาที่เย็นชายิ่งกว่าเดิม
ต๊อก ต๊อก ต๊อก
เสียงฝีเท้าอันมั่นคงดังแว่วมาจากภายในอาคารโรงงานกลาง
ลมหายใจของทุกคนสะดุดในทันที สายตาทุกคู่หันไปมองทางเข้าพร้อมกัน
เห็นหลินฮุยเดินออกมาด้วยสีหน้าสบายใจ และเบื้องหลังของเขาคือเซปเตียน ฮอร์น
ตอนนี้ดวงตาของเซปเตียน ฮอร์นว่างเปล่ากระจัดกระจาย วิญญาณได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง
เมื่อครู่นี้เอง หลังจบการสนทนากับลูเซียส หลินฮุยไม่ได้รีบออกมา แต่ปล่อยยาเออร์เป่ยเต๋อออกจากต่างมิติ เพื่อทำการสอบสวนท่านชายใหญ่แห่งตระกูลฮอร์นผู้นี้