หลังจากรถบ้านมีความสามารถในการบินแล้ว ความคล่องตัวก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก!
ไม่ถึงสิบนาที หลินฮุยก็ข้ามระยะทาง 600 กิโลเมตร มาถึงนอกเมืองเถียจี่
หลินฮุยให้เจียงชิงเหยียนลอยรถบ้านค้างไว้บนท้องฟ้าเหนือพื้นที่รกร้างห่างจากเมืองเถียจี่ประมาณ 30 กิโลเมตร จากนั้นเปิดโหมดหุ่นเกราะ พุ่งดิ่งลงมาแบบล่องหนตกลงนอกเมือง ก่อนจะยกเลิกเกราะ
แล้วเขาก็สองมือยุดกระเป๋า เดินสำราญไปยังประตูเมืองเถียจี่
ทหารกองกำลังจันทร์ดาวที่ประจำประตูเมืองพอเห็นร่างคุ้นตานั้น ดวงตาก็เบิกบานทันที
ใบหน้าของหลินฮุย ในหน่วยทหารของเมืองเถียจี่นับเป็นบัตรผ่านชั้นสูงสุด
เหล่าทหารถึงกับตื่นเต้นจนยืดอกยืดหลัง ทำคำนับแบบมาตรฐาน ไม่เรียกให้ลงทะเบียนอะไรเลย ปล่อยผ่านทันที
เมื่อเข้ามาในเมือง หลินฮุยก็เดินตรงมายังแคมป์ผู้เล่นอย่างคล่องแคล่ว
“อืม? ไม่มีใครอยู่เลยเหรอ?”
หลินฮุยมองแคมป์ที่ว่างเปล่า คิ้วขมวดเล็กน้อย
ไม่ใช่แค่หลูเกอะ ถังกั่ว และคนอื่น ๆ หายตัวไป แม้แต่ยานพาหนะของพวกเขาก็ไม่อยู่ในแคมป์
ขณะที่เขายังฉงนใจอยู่นั้น บนพื้นที่โล่งไม่ไกลออกไป ร่างเล็กแต่จดจ่ออย่างไม่มีอะไรเทียบได้ก็ดึงดูดสายตาของเขา
ทริอานน้อย!
ตอนนี้ทริอานน้อยกำลังถอดเสื้อ มือจับดาบเหล็กตาย ฝึกฟันแบบจริงจังทีละจังหวะ เหงื่าไหลลงมาตามแก้มอ่อนเยาว์ หยดลงบนดิน แต่เขากัดฟัน ไม่ส่งเสียงแม้แต่น้อย