“เพื่อความอยู่รอดของมนุษยชาติ?”
“เหตุผลอันสูงส่งเริงระย้าเชียวนะ!”
อเล็กซานเดอร์จ้องมองคลีเมนต์ที่ถูกขังอยู่กับที่ แล้วเอ่ยเสียงหนักแน่นว่า
“แกก็แค่รู้ตัวว่าแก่ชราแล้ว ถึงคราวอันสิ้นสุดใกล้เข้ามา จึงอยากฉวยเอาร่างของเผ่าจักรกลวิญญาณมาใช้เพื่อความเป็นอมตะ! อย่าเอามนุษยชาติทั้งหมดมาเป็นโล่กำบังตรงนี้ ทั้งหมดนี้ ไม่มีอะไรเลยนอกจากความโลภกลัวตายของแกคนเดียว!!”
อเล็กซานเดอร์อยากจะคว้าค้อนทุบเหล่าร้ายสิ่งนี้ให้แหลกละเอียด!
แต่เขาก็ข่มใจกลืนมันไว้
มันง่ายเกินไปสำหรับคลีเมนต์ ต้องให้คนนี้ตายอย่างช้า ๆ ท่ามกลางความเจ็บปวดและความเสียใจไม่รู้จบ
“เอลินาดิน่า......” อเล็กซานเดอร์หันไปมองธิดาแห่งเทพฮ่องเต้ข้าง ๆ “ส่งสิ่งชรานี่มาให้ข้า ข้าจะใช้วิธีของสำนักพิพากษา ทำให้มันรู้ว่าการทรยศต่อเทพฮ่องเต้มีราคาแค่ไหน!”
เอลินาดิน่ายกมือขึ้นเล็กน้อยอย่างสุขุม แล้วจ้องมองคลีเมนต์ ถามเสียงเย็นว่า
“สิ่งที่แกเพิ่งพูด......เรื่องที่พลังวิญญาณดึงคำสาปของปีศาจข้ามิติมาน่ะ มันหมายความว่าอย่างไร?”
คลีเมนต์มองเอลินาดิน่าอย่างลึกซึ้งหนึ่งครั้ง แล้วค่อย ๆ เปิดปาก
“พลังวิญญาณ มิใช่สิ่งที่มีอยู่แต่เดิมในจักรวาลวิญญาณ มันมาจากจักรวาลของเหล่าชีวิตสไตล์คธูลู เป็นสื่อกลางที่พวกมันใช้รุกรานจักรวาลแห่งความจริง! การตื่นของพลังวิญญาณก็เท่ากับการจุดคบเพลิงขึ้นกลางหิ่งห้อยมืด”
“ยิ่งแข็งแกร่ง คบเพลิงยิ่งสว่าง ยิ่งดึงดูดสายตาของเหล่าชีวิตสไตล์คธูลู ยิ่งมีแนวโน้ม......ได้ยินเสียงกระซิบ!”