“ตุบๆ......ตุบๆ......”
เสียงหัวใจกลไกที่เบาหวิวแต่แทรกซึมลึก ดังแจ่มชัดเข้าหูหลินฮุย
ทุกครั้งของการเต้นเป็นจังหวะ ใจกลางแกนกลางจะส่องประกายสีทองแห่งความเป็นเทพออกมาหนึ่งระลอก
วินาทีนี้
หลินฮุยรู้สึกว่าโลหิตทั่วร่างไหลเร่งขึ้น ทุกเซลล์ ทุกเส้นประสาท กำลังส่งสัญญาณแห่งความปรารถนาขึ้นสู่สมอง
สัญชาตญาณบอกหลินฮุยว่า นั่นคือหัวใจจักรกลที่เขาต้องการ
ไม่คิดว่าเผ่าวิญญาณกลไกจะมีของแบบนี้จริง เคลเมนต์ไม่ได้ใช้ของปลอมมาลวงตาเขา
เมื่อยืนยันได้ว่าของของแท้แล้ว เรื่องต่อจากนี้ก็ง่ายขึ้นเยอะ
“แต่ว่า ก่อนทำการค้าขายอย่างเป็นทางการ ต้องเตรียมทางถอยเอาไว้ก่อน กันศัตรูที่ถูกบีบจนหมดทางสู้แล้วกระโดดกัด”
คิดถึงตรงนี้ หลินฮุยหันตัวมองไปยังฮั่วเลี่ย แล้วสั่งการว่า
“รีบไประดมกองทัพออร์คทั้งหมดที่อยู่ใต้บังคับบัญชาของนายเดี๋ยวนี้ ต่อจากนี้ เราอาจต้องรบแบบถึงเลือดถึงเนื้อกับเผ่าวิญญาณกลไก”
ฮั่วเลี่ยตบอกแนบอกตัวเอง ยิ้มแล้วพูดว่า “เข้าใจ! ผมจะไปประกาศคำสั่งระดมพลด้วยตัวเองเดี๋ยวนี้เลย!”
พูดจบ ฮั่วเลี่ยหันตัวก้าวยาว ๆ ออกจากราชสำนัก ไปรวมกำลังกองทัพออร์คหลายล้านนายของเขา
ภายในมหาศาลาเหลือเพียงหลินฮุยกับอวตารจักรพรรดิเทพ
เมื่อฮั่วเลี่ยจากไป บรรยากาศในมหาศาลาก็เริ่มหนักอึ้งลงทีละน้อย
อวตารจักรพรรดิเทพยืนนิ่งอยู่กับที่ มองใบหน้าเครื่องจักรบนหน้าจอโฮโลแกรมหนึ่งครั้ง แล้วพูดด้วยความผิดหวังว่า “เขาคือ......เคลเมนต์งั้นเหรอ?”
หลินฮุยพยักหน้าเบา ๆ “ใช่”