ในพระราชวังใหญ่กลับจมสู่ความเงียบอีกครั้ง
อวตารจักรพรรดิเทพหันหัวมามองหลินฮุย
"ผ่านการใช้ชีวิตร่วมกันช่วงเวลานี้ เรามั่นใจแล้วว่าเจ้าคือหุ่นเกราะสีดำในคำพยากรณ์ขององค์จริง อนาคตของจักรวรรดิ การดำรงอยู่ของดาวดวงนี้ ขึ้นอยู่กับเจ้าแล้ว!"
หลินฮุยพ่นลมหายใจออกมายาว แล้วพยักหน้าอย่างจริงจัง "ผู้สูงศักดิ์จักรพรรดิเทพโปรดวางใจ ผมจะสู้สุดชีวิต!"
เมื่อเงาฉายของเทพชั่วร้ายสไตล์คธูลูระดับแท้จริงนั้นลงมาถึงจริง ๆ ไม่มีใครจะรอดไปได้ การช่วยจักรวรรดิทอเรส ก็เท่ากับการช่วยตัวเขาเอง
ตอนนั้น ไม่ต้องพูดถึงพวกชาวพื้นเมืองของดาวทอริส แม้แต่ตัวเขาเอง ก็ไม่มีทางปลอดภัยได้อยู่โดดเดี่ยวจากหายนะครั้งนี้!
รังล่มแล้ว ไข่ไหนจะไม่แตก
มีเพียงการรวมพลังทุกส่วนเข้าด้วยกันเป็นหนึ่งเดียวเท่านั้น ที่จะเปิดทางรอดออกมาได้!
อวตารจักรพรรดิเทพพยักหน้าเบา ๆ
"หากจักรวรรดิรอดพ้นหายนะครั้งนี้ได้จริง เจ้าก็จะสมควรอย่างยิ่งที่จะกลายเป็น 'เจ้าแห่งทอเรส' องค์ใหม่"
"อะไรนะ?" หลินฮุยได้ฟังดังนั้นก็แปลกใจเล็กน้อย
อวตารจักรพรรดิเทพกล่าวเรียบ ๆ "เจ้าอย่าดูถูกฉายานี้ มันไม่ใช่แค่ตำแหน่งธรรมดา ๆ เจ้ารู้ไหม...เมื่อครั้งนั้นเราทำไมถึงสถาปนาศาสนาประจำชาติ ให้ประชาชาติหมื่นล้านศรัทธาต่อเรา?"
หลินฮุยถาม "ทำไม?"
อวตารจักรพรรดิเทพหันสายตาไปทางนอกหน้าต่าง แล้วกล่าวช้า ๆ "ทั้งหมดนี้ก็เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการก้าวขึ้นสู่ระดับกึ่งเทพ"
"เมื่อเราได้ครอบครองสิทธิ์[ผู้ทรงฤทธิ์สรรพ]ในตอนนั้น เราก็สัมผัสได้ว่า ภายในสิทธิ์นั้นแฝงไว้ซึ่งความคลั่งไคล้ถึงขีดสุด และเสียงลือลั่นที่อธิบายไม่ได้"