ในขณะนี้
บนรถถังระดับ 8 คันหนึ่ง
เหวินรุ่ยหน้าซีดเผือด เธอพยายามดึง"เงาฉาย"ของ"หลินฮุย"ออกมาจากความว่างเปล่า
แต่เธอล้มเหลว
นั่นหมายความว่า ค่าความชอบของหลินฮุยที่มีต่อเธอยังไม่พอ......
"เฮ้อ......"
เหวินรุ่ยพิงพนักเก้าอี้อย่างสิ้นหวัง แล้วหันไปมองสาวผมชมพูถังกั่วข้าง ๆ
"ตายซะ! ตายซะ! ตายซะ!"
ถังกั่วกรีดร้องอย่างสนุกสนาน สองมือเหวี่ยงลูกกวาดออกไปทีละกำๆ ราวกับม้ายก
โบม! โบม! โบม!
ลูกกวาดที่ดูน่ารักเหล่านี้ตกลงกลางฝูงสัตว์ประหลาด แล้วระเบิดออกด้วยพลังทำลายสยองขวัญในทันที ทำให้สิ่งมีชีวิตสไตล์คธูลูที่พุ่งเข้ามากระเจิงเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย น้ำเลือดกระจายเต็มที่
"ถังกั่ว เธอไม่กลัวเหรอ?" เหวินรุ่ยถามพร้อมรอยยิ้มขมขื่น
ถังกั่วเบ้ปากหัวเราะกว้าง "ยังไงก็จบเห่อยู่แล้ว ก็ไม่มีประโยชน์ที่จะระเบิดมันซะให้สนุกสุดชีวิตก่อนตาย!"
พูดจบ เธอก็หยิบลูกกวาดขึ้นมาอีกหนึ่งกำแล้วขว้างออกไปอย่างแรง
อีกฟากหนึ่งของแนวรบ
สาวคลุมฮูดดุจภูตไร้ความรู้สึก ใช้"สกิลความชำนาญ[การก้าวกระโดดเงา]"
พุ่งทะลุผ่านเงาของสิ่งมีชีวิตสไตล์คธูลู ผ่านเงาของยานพาหนะที่พังยับ ทุกครั้งที่ปรากฏตัว ดาบยาวปราบมารในมือก็ฟันศีรษะสิ่งมีชีวิตสไตล์คธูลูลงหนึ่งดวงอย่างแม่นยำ
แต่!
พลังของคนเพียงคนเดียว ต่อหน้าคลื่นสัตว์ประหลาดจำนวนมหาศาล ช่างดูเล็กน้อยเหลือเกิน
แนวรบถูกยืดยาวออกไปมหาศาล