“หลิน......พี่หลิน?!”
ภายในรถแข่งเลเวล 9 ลู่เกอเงยหน้าขึ้นมองร่างคุ้นตาที่ยืนอยู่ที่ประตูลำพังของเครื่องบินรบสีดำ แวบแรกก็อึ้งงง ก่อนจะเผยรอยยิ้มแห่งความปีติ
“โว๊ะ! พี่หลินมาแล้ว! รอดแล้ว!”
ไกลออกไป ภายในรถหุ้มเกราะเลเวล 8
“อา ชิบาล! เป็นนายใหญ่หลินจริง ๆ!” ผู้อำนวยการจินดีใจจนกระโดดโลดเต้น หัวเราะก้องว่า “นายใหญ่หลินปรากฏตัวทีไรก็เท่ระเบิดทุกที!!”
อีกฟากหนึ่งของแนวรบ
สาวผมชมพูถังกั่วหยุดมือที่กำลังขว้างลูกกวาดระเบิดออกไป ยิ้มแฉ่งพร้อมโบกมือ: “กัปตัน ฉันอยู่ตรงนี้! พี่รุ่ยเห็นไหม?! นั่นกัปตัน!”
เหวินรุ่ยถูกเขย่าจนตาลาย แต่เธอไม่ได้สะบัดหลุด หากเพียงพยักหน้าเบา ๆ
เธอเงยหน้าขึ้น ดวงตาชุ่มน้ำค้างอย่างสายน้ำฤดูใบไม้ร่วงนั้นล็อกสายตาแน่วแน่อยู่ที่ร่างหนึ่งกลางอากาศ ในแววตาปะปนด้วยทั้งตื่นตระหนกและปีติ
เมื่อครู่เธอพยายามอัญเชิญเงาฉายของหลินฮุยแต่ไม่สำเร็จ คิดว่าคงต้องตายอย่างสิ้นหวัง ใครจะไปคิดว่าตัวจริงของเขาจะบุกมาถึงที่เกิดเหตุเสียเอง!
แถมเพิ่งปรากฏตัว ก็เหวี่ยงเหล่าคธูลูระดับ 7 สองตนให้กลายเป็นสปีดบัมเปอร์ ชนกระแทกจนกลายเป็นหมอกเลือด!
ความรู้สึกปลอดภัย ณ วินาทีนี้พุ่งสูงสุดปาฎิ!!!
อีกด้านหนึ่ง สาวคลุมฮู้ดที่กำลังกระโดดกลาย ๆ ท่ามกลางเงามืด และเซวียชิงซินกับพวกที่กำลังหอบหายใจอยู่ภายในยานพาหนะ ต่างเหลือบเห็นเงาร่างสีดำนั้น เปลวเพลิงแห่งความหวังที่ดับสนิทไปแล้วในใจ กลับลุกโชนลุกวาลขึ้นมาอีกครั้ง