ไม่นานนัก
หลินฮุยพาหลานเวย์ เจินห่าวหยุน และร่างอวตารจักรพรรดิเทพ ออกจากห้องประชุม กลับไปยังที่พำนักที่ฮั่วเลี่ยจัดเตรียมไว้ให้
ส่วนฮั่วเลี่ยนั้น สูดลมหายใจลึก ๆ ปรับกล้ามเนื้อใบหน้าเล็กน้อย แล้วมุ่งหน้าไปยังค่ายกองร้อยหนึ่งของเมืองจันทรา
"แป๊ะ!"
ทันทีที่เห็นฮั่วเลี่ยปรากฏตัว พลทหารยามหน้าค่ายทันทีประกบส้นเท้าเข้าหากัน ยกมือขึ้นทำความเคารพ "ขอเคารพท่านผู้นำกองรบ!"
ฮั่วเลี่ยพยักหน้าเล็กน้อย คางที่สูงสง่ายกขึ้นอย่างกำลังดี "กัปตันกาเลียร์อยู่ที่ไหน?"
กาเลียร์ ผู้นำกองรบคนเดิมของเมืองจันทรา ภายใต้คำสั่งของผู้บริหารสูงสุดแห่งจักรวรรดิ ได้สละตำแหน่งให้โดยสมัครใจ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งกัปตันกองร้อยหนึ่ง ซึ่งมีฐานะรองจากฮั่วเลี่ย
พลทหารยามรายงานเสียงดัง "กัปตันกำลังประชุมกับรองกัปตันหลายคนอยู่ในห้องทำงานครับ ผมจะไปเฝ้าถวายรายงานทันที!"
ฮั่วเลี่ยโบกมือใหญ่ กล่าวอย่างเยือกเย็น "ไม่ต้อง ฉันจะไปเอง!"
ภายใต้การนำทางของพลทหารยาม ฮั่วเลี่ยเดินทางมาถึงหน้าห้องทำงานของกาเลียร์อย่างรวดเร็ว
"ตุ๊ก ตุ๊ก ตุ๊ก"
ฮั่วเลี่ยเคาะประตู แล้วกล่าวว่า "กัปตันกาเลียร์ ผมเองครับ ฮั่วเลี่ย!"
เสียงอภิปรายภายในห้องเงียบกริบลงทันที
ไม่ช้า ประตูใหญ่ก็เลื่อนเปิดออกทั้งสองข้าง
ชายวัยกลางคนราวสี่สิบต้น ๆ เปิดประตูออกมา เขามีผิวสีน้ำตาลเข้ม ดวงตาสีเทาอมเขียวแฝงไว้ด้วยความสุขุม ชั้นในสวมฉลองอาวุธสีขาวธรรมดา ชั้นนอกสวมเกราะหนักสีแดงเข้มประดับทอง
บุคคลนี้คือกาเลียร์นั่นเอง
ในฐานะหนึ่งในผู้บริหารสูงสุดไม่กี่คนของจักรวรรดิที่รู้เรื่อง "แผนการราชาออร์ค" กาเลียร์จึงมีท่าทีเคารพนอบน้อมต่อฮั่วเลี่ยอย่างยิ่ง
"ผู้นำกองรบ มีคำสั่งใดหรือครับ?"
ความจริงแล้ว ฮั่วเลี่ยเป็นผู้บัญชาการสูงสุดของเมืองจันทราในนาม แต่การจัดระเบียบการป้องกันทั้งเล็กทั้งใหญ่ของเมืองจันทรา ยังคงเป็นกาเลียร์ที่จัดการอยู่เบื้องหลังทั้งหมด
