“พวกคุณเข้ามาใกล้ฉันเกินไปแล้ว” ซูชิงอวี๋ยืนอยู่กับที่ เมื่อคนชราผลักวีลแชร์เข้ามาใกล้ เธอก็หลบไปพลาง ผลักวีลแชร์กลับไปพลาง “ฟังฉันก่อน ที่จริงฉันเป็นนักข่าว ที่มาบ้านพักคนชราแห่งนี้ก็เพื่อสืบหาความเป็นอยู่ของผู้สูงอายุที่นี่
ถ้าฉันเข้ามาอย่างเปิดเผยในฐานะนักข่าว คงไม่มีทางได้ยินความจริง ดังนั้นฉันจึงต้องมาในฐานะญาติ จุดประสงค์ก็เพื่อฟังความรู้สึกที่แท้จริงจากปากพวกคุณ”
หากต้องการโน้มน้าวอีกฝ่าย ก็ต้องลองคิดจากมุมมองของพวกเขา
บนใบหน้าของเหล่าคนชราปรากฏรอยยิ้มหม่นหมอง
— “พวกคนแก่คร่ำครึอย่างเรา ชอบหนุ่มสาวอย่างพวกเธอที่สุด”
— “อยู่ต่อสิ กินอยู่กับพวกเรา พวกเรามีเวลาเหลือเฟือ ค่อย ๆ คุยกันก็ได้”
— “ฉันหิวแล้ว ช่วยไปขออาหารจากพยาบาลมาเพิ่มให้ฉันหน่อย ฉันจะได้มีแรงคุยกับเธอ”
……
เมื่อคนชราเหล่านี้เห็นญาติ ก็ราวกับได้จับลูกแกะตัวอ้วนไว้ได้
พวกเขายื่นข้อเรียกร้องอย่างไม่เกรงใจ
【บ้านพักคนชราทะเลสาบดำ】 กฎสำหรับญาติ ข้อ 2
【เจ้าหน้าที่ของเรามีความอดทนและเป็นมืออาชีพ บริการทั้งหมดล้วนเกิดจากความต้องการของผู้สูงอายุ หากท่านพบเห็นการให้บริการที่ไม่ตรงกับความเข้าใจของท่าน สามารถแจ้งผ่านตู้จดหมายของผู้อำนวยการได้
แต่โปรดจำไว้ว่า การกล่าวหาเจ้าหน้าที่ของเราเป็นเรื่องร้ายแรง หากท่านไม่มีเหตุผลและหลักฐานเพียงพอ โปรดไตร่ตรองให้รอบคอบ มิฉะนั้น ท่านจะถูกขับออกจากบ้านพักคนชรา】