เมื่อได้ยินซูชิงอวี๋บอกว่าตัวเองมีคลังทอง ดวงตาที่ช้ำเขียวของอู๋ฉิวก็เป็นประกายขึ้นมา «พี่ซูเก่งจริง ๆ»
ประจบหัวหน้าไว้ย่อมไม่ผิด
ไป๋ฮั่วกับลั่วจื่อเซวียนเห็นซูชิงอวี๋เดินไปที่กระจก
ลั่วจื่อเซวียนเพียงเลิกคิ้ว จากนั้นก็เดินไปยังมุมห้อง กอดอกพิงกำแพงแล้วหลับตาลง
คนที่นางรอคือเซินซือเหนียน ไม่ใช่ซูชิงอวี๋
ไป๋ฮั่วเคาะกระจก พยายามขอความช่วยเหลือ
ยังมีคนพ่นลมหายใจใส่กระจกแล้วเขียนข้อความขอความช่วยเหลือไว้
ซูชิงอวี๋ถามว่า «ผู้ช่วยอู๋ ควรจัดการสิ่งทดลองพวกนี้อย่างไร?»
«ขอดูก่อน» อู๋ฉิวเดินไปที่โต๊ะทำงาน หยิบเอกสารขึ้นมา พลิกหาอยู่ครู่หนึ่ง «พี่ซู แผนกของเรารับสิ่งทดลองได้สองคน คนหนึ่งเก็บไว้เอง อีกคนส่งไปที่ศาลเทพห้าทางในห้องใต้ดิน ถวายให้ท่านอิน เพื่อขอให้การงานปีนี้ราบรื่น
ก่อนไป ต้องจุดธูปสามดอกที่หน้าศาล แล้วปักธูปกลับหัวไว้ตรงทางเข้า
พอธูปดับ ประตูด้านข้างสีแดงเปิดออก ก็ให้สิ่งทดลองเข้าไป ปิดประตูแล้วรอจนได้ยินเสียงเอี๊ยดอ๊าด จากนั้นค่อยกลับมาได้»
อู๋ฉิวบอกว่างานนี้เดิมทีควรเป็นหน้าที่ของเขา
แต่เขาบาดเจ็บ ไม่สะดวกลงไป
จึงต้องให้ซูชิงอวี๋จัดการเอง
ซูชิงอวี๋พยักหน้า
ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นได้ยินคำพูดเหล่านั้นหมด
ซูชิงอวี๋พูดกับไป๋ฮั่วที่อยู่หลังกระจกว่า «ถ้าฉันเลือกคุณ คุณก็ต้องส่งลูกน้องมาให้ฉันอีกคน แล้วไปห้องใต้ดินกับฉัน คนนั้นอาจรอดยาก»
คนอื่น ๆ มองหน้ากันไปมา
ฝูงชนเริ่มวุ่นวาย
ศาลเทพห้าทางทำให้พวกเขาหวาดกลัวมาก
คนที่มาถึงที่นี่ได้ล้วนรู้ดีว่ากฎสำคัญเพียงใด
ไป๋ฮั่วส่ายหน้า «คุณซู ข้าซาบซึ้งในน้ำใจของท่าน