“อย่ามองผมด้วยสายตาแบบนั้น” อวี๋ปัวยิ้มจนดวงตาหยี มุมปากยกขึ้นเป็นรอยโค้งบาง ๆ
ซูชิงอวี๋มองเขาอย่างระแวดระวัง
“เซอร์ไพรส์~ นี่คือพิธีต้อนรับที่เตรียมไว้ให้คุณ เพื่อนร่วมงานคนเก่งของผม” มือของอวี๋ปัวเปื้อนเลือด แต่เขาก็ยังพับแขนเสื้อขึ้น ก่อนก้มตัวให้ซูชิงอวี๋เล็กน้อย แล้วยื่นมือออกมา พลางยิ้มกว้าง “จับมือกัน แล้วทำความรู้จักกันใหม่อีกครั้งสิ
ผมชื่ออวี๋ปัว ก่อนคุณจะมาที่นี่ ผมเพิ่งเลื่อนตำแหน่งจากผู้ช่วยเป็นนักวิจัย สาขาวิจัยหลักของผมคือจิตวิทยาสิ่งประหลาดสยอง ห้องทำงานอยู่ติดกับห้องของคุณ”
นี่ต่างหากคือคู่แข่งตัวจริง
ซูชิงอวี๋มองมือที่ยื่นค้างอยู่กลางอากาศด้วยสายตาเย็นชา ไม่ขยับแม้แต่น้อย
แต่อวี๋ปัวกลับก้าวเข้ามา คว้ามือซูชิงอวี๋แล้วกระชากเธอเข้าหาตัว ก่อนกระซิบข้างหูว่า “ถ้าคุณไม่มา ตำแหน่งนี้ก็จะเป็นของผม
รู้ไหมว่าปรากฏการณ์แบบไหนในที่ทำงานที่น่ารังเกียจที่สุด?
ก็คือ—การส่งผู้บริหารจากข้างนอกมาลงตำแหน่งนั่นแหละ”
พูดจบ อวี๋ปัวก็ยิ้มตาหยีแล้วผลักซูชิงอวี๋ออก จากนั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงปกติว่า “เรามาทำงานร่วมกันดี ๆ เถอะ ต่อไปยังมีโอกาสร่วมงานกันอีกเยอะ”
คนตาหยีมักร้ายลึก
【กลุ่มบริษัทฉีหมิงซิง】กฎการทำงานของแผนกอารมณ์และเส้นประสาท ข้อสอง ครึ่งแรก
【เพื่อนร่วมงานไม่ใช่เพื่อน คนที่ทำงานร่วมกับคุณไม่ได้หมายความว่าจะคิดเหมือนคุณ โปรดพิจารณาให้ดี】
กฎข้อนี้เหมาะกับคนตรงหน้าอย่างยิ่ง
ซูชิงอวี๋มองผู้ช่วยผู้บริสุทธิ์ที่บาดเจ็บนอนอยู่บนพื้น
มองคุณป้าติงที่โกรธแต่ไม่กล้าพูด