ทุ่งหญ้ากว้างไกลสุดลูกหูลูกตา ผืนสีเขียวทอดยาวไร้ขอบเขต สายลมเย็นพัดผ่านจนเกิดระลอกคลื่นสีมรกต
ซูชิงอวี๋ผลักประตูกันขโมยบานนั้นออก
ก้าวเท้าเข้าไป
ทุกสิ่งรอบกายพลันเปลี่ยนแปลง
ภายในไม่มีอะไรเลย
มีเพียงความมืดมิด
ดูราวกับว่าโลกนี้เหลือเพียงซูชิงอวี๋คนเดียว
ท่ามกลางความมืด ผีเสื้อเรืองแสงตัวหนึ่งบินโบยบินมาจากที่ไกล ๆ
มันกระพือปีก
ซูชิงอวี๋ยกฝ่ามือขึ้น
ผีเสื้อร่อนลงมา
จากนั้น ในมือของซูชิงอวี๋ก็มีจดหมายเพิ่มขึ้นมาหนึ่งฉบับ
อาศัยแสงเรืองรอง เธออ่านข้อความบนตราประทับไปรษณีย์บนซอง แล้วใช้นิ้วเรียวยาวคลี่กระดาษจดหมายที่พับไว้
ทุกตัวอักษรบนกระดาษทำให้หัวใจของซูชิงอวี๋สั่นไหว
【กลุ่มบริษัทฉีหมิงซิง】จดหมายจากจวงเสี่ยวเตี๋ย ผู้เกี่ยวข้องกับกฎ
（อร่อยอวี๋ ตอนที่เธอได้เห็นจดหมายฉบับนี้ ฉันก็ตายไปแล้ว อย่าเสียใจเพราะฉันเลย ฉันจากโลกนี้ไปพร้อมกับความรักที่เธอมีให้
สำหรับฉัน ความตายไม่ได้เจ็บปวด
ฉันไม่ใช่คนเดียว บนโลกนี้ยังมีคนอีกมากที่รักเธอ เธอต้องเชื่อว่าเธอไม่ได้โดดเดี่ยว
การที่เธอมาถึงที่นี่ แสดงว่าเธอเริ่มตระหนักแล้วว่าการรับรู้ของตัวเองคลาดเคลื่อน ความฝันอันแสนหวานถูกปลุกให้ตื่นจนได้ น่าเสียดายที่ฉันห้ามเธอกลับมาที่นี่ไม่ได้
ที่นี่คือจุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง ฉันหวังว่ามันจะไม่ใช่จุดจบของเธอ
กฎต่อไปนี้คือสิ่งที่ฉันลำเอียงมอบให้เธอ และเป็นส่วนสุดท้ายที่ฉันยังช่วยเธอได้
อร่อยอวี๋ โปรดปฏิบัติตามกฎต่อไปนี้）
【1. ฉันตายไปแล้ว คนที่มีหน้าตาเหมือนฉันไม่ใช่ฉัน
หากเห็นฉันติดกิ๊บผีเสื้อสีน้ำเงิน ให้รีบซ่อนตัวทันที อย่าให้ฉันหาเธอพบ และยิ่งอย่าเชื่อคำพูดของฉัน】
【2. ธนบัตรเงินตราใต้พิภพใช้ได้ผลกับสิ่งประหลาดสยองและมนุษย์เท่านั้น】
【3. กุญแจอยู่กับเธอ สิ่งที่เธอลืมไปก่อนมาถึงที่นี่ล้วนเป็นสิ่งที่ไม่เป็นผลดีกับเธอ ส่วนสิ่งที่เธอยังจำได้ล้วนเป็นประโยชน์กับเธอ】