ซูชิงอวี๋เหลือบมองเวลาแล้วพูดว่า “ไม่ต้องรีบหรอก เธออยู่กับคุณลุงคุณป้าให้เต็มที่ก่อน
อีกสักพักฉันก็ต้องออกจากบ้านแล้ว รอฉันเคลียร์ดันเจี้ยนที่อยู่ในมือเสร็จ ฉันจะไปหาเธอ”
จวงเสี่ยวเตี๋ยกำหูโทรศัพท์ไว้แน่น พูดอย่างเป็นห่วงว่า “เอ๊ะ~ ดันเจี้ยนอันตรายมากเลยนะ ไม่ไปได้ไหม?”
“ดันเจี้ยนนี้เลื่อนได้แต่ห้ามไม่ไป ฉันเลื่อนมาครบปีแล้ว ถึงเวลาจัดการดันเจี้ยนนี้ให้จบเสียที” ซูชิงอวี๋มองตั๋วคณะละครสัตว์ในมือ “พอดีเลย ฉันเองก็อยากไปดูตัวตลกสักหน่อย”
“งั้นเธอต้องปกป้องตัวเองให้ดีนะ”
“เธอก็เหมือนกัน”
วางสาย
ซูชิงอวี๋ยกเป้สีดำขึ้นมายื่นตรงหน้าไร้ใจ “ช่วยดมให้หน่อย บนเป้ใบนี้ยังมีกลิ่นเนื้อเน่าอยู่ไหม?”
ในดันเจี้ยน【โรงงานเครื่องดื่มฉีหมิงซิง】 ซูชิงอวี๋ใช้เป้ใบนี้ใส่ผู้อำนวยการ พอกลับมาแล้วเป้ใบนี้ก็เหม็นอยู่นาน
ซูชิงอวี๋ใช้สเปรย์ดับกลิ่นและซักมันตั้งสามรอบ กลิ่นเหม็นถึงค่อยจางลง
ไร้ใจดมดูแล้วพูดว่า “หอมมาก”
“แย่แล้วสิ เธอรู้สึกว่าหอม แสดงว่าฉันยังซักไม่สะอาด”
ไร้ใจเป็นสิ่งประหลาดสยอง เขาจะรู้สึกว่าหอมก็ต่อเมื่อได้กลิ่นเนื้อคน
เขายังเสริมอีกประโยคอย่างไม่ถูกกาลเทศะว่า “เจ้าของก็หอมเหมือนกัน”
“ขอบคุณที่ชม” ไม่ต้องชมก็ได้
ออกจากเมืองหลิงเทียนฟู่
ดันเจี้ยน【คณะละครสัตว์แอปเปิ้ลแดง】เริ่มต้นขึ้น
จำนวนผู้เข้ารับการทดสอบ: 5 คน
ระดับความยาก: ⭐⭐⭐⭐⭐