เดิมทีซูชิงอวี๋กังวลว่าในบ้านพักคนชราทะเลสาบดำจะไม่มีครอบครัวของผู้พักอาศัยให้ใช้เป็นเบาะแส แต่เมื่อเห็นร่องรอยการใช้ชีวิตในห้องอื่น เธอก็นึกขึ้นได้ว่า พยาบาลชุดขาวที่ตายไปเคยบอกว่า เด็กสาวที่แผนกต้อนรับมาทำงานที่นี่เพื่อดูแลยายของตัวเอง
ตอนนั้นเด็กสาวคนนั้นทำงานอยู่ที่แผนกต้อนรับ แจ็กสันเข้าไปทักทายเธอ ส่วนยายของเธอก็โผล่หน้าออกมาจากด้านหลัง ดูน่าขนลุกและน่าสยดสยองเป็นพิเศษ
เด็กสาวที่แผนกต้อนรับคนนั้นเป็นทั้งญาติและพนักงาน
เธออยู่ในดันเจียนมาตั้งแต่แรก ไม่ใช่ผู้เข้ารับการทดสอบ แต่เป็นส่วนหนึ่งของดันเจียน
ซูชิงอวี๋ให้โยวโยววาดรูปตัวตลกไว้ในห้องของเด็กสาวคนนั้น เพื่อเฝ้าสังเกตสถานการณ์ที่นี่
แต่ป้ากวาดคนใหม่ทำความสะอาดศพของตัวเองเสร็จแล้ว ก็ยังมาเดินวนเวียนอยู่ตรงหน้าโยวโยว ทำเอาเขาหงุดหงิด เพราะป้ากวาดจะเก็บกวาดร่องรอยที่โยวโยวทิ้งไว้ ซูชิงอวี๋จึงปล่อยไร้ใจออกมา แล้วสั่งให้โยวโยวอยู่ที่ทางเดินในตอนกลางคืน
“ไม่เอา” โยวโยวดึงชายเสื้อซูชิงอวี๋ ประท้วงขึ้นมา “ผมไม่อยากอยู่กับเจ้าตัวน่าเกลียดที่เหม็นคลุ้ง แถมยังตามหลอกหลอนไม่เลิกนั่น ผมอยากอยู่กับเจ้านายที่หอมฟุ้งมากกว่า”
“นี่เป็นคำสั่ง” ซูชิงอวี๋โอนเงินผ่านโทรศัพท์มือถือ
ไร้ใจยืนอยู่ด้านหลังซูชิงอวี๋ แผ่ไอเย็นยะเยือกออกมา “คำสั่งของเจ้านายถือเป็นเด็ดขาด”
“ฮึ มีแต่คุณที่รู้จักแสดงความจงรักภักดี”