ซูชิงอวี๋ได้ยินเพียงเสียงเสียดสีกระดาษ
มีพลังบางอย่างพาปากกาเขียนลงบนกระดาษ
พวกเขาถามคำถามตามลำดับที่นั่ง
ซูชิงอวี๋อยู่ลำดับท้าย ๆ
ก่อนเริ่มเล่น อู๋ฉิวบอกซูชิงอวี๋ว่า การถามคำถามเทพด้วยปากกามีข้อควรระวัง อย่าถามถึงสาเหตุการตายของเทพด้วยปากกา เพราะอาจทำให้เทพด้วยปากกาโกรธ หลังจบเกมยังต้องกล่าวขอบคุณและส่งเทพด้วยปากกากลับไป ไม่อย่างนั้นจะถูกเทพด้วยปากกาตามรังควานไม่เลิก
ส่วนโลกนี้มีเทพด้วยปากกาอยู่จริงหรือไม่ ค่อยว่ากันอีกที
แต่เกมเล็ก ๆ ภายใต้กฎนี้ เรียกสิ่งประหลาดสยองออกมาได้แน่นอน
ซูชิงอวี๋มีคำถามมากมายที่อยากถาม
ระหว่างรอคนอื่นถาม เธอก็นึกคำถามอยู่ในใจ
ในห้องอันเงียบสงัด มีเพียงเสียงหายใจของทุกคน ป้าหลี่เริ่มถามก่อน เธอกลืนน้ำลาย แล้วเอ่ยอย่างระมัดระวังว่า “เทพด้วยปากกา ขอถามหน่อยค่ะ ลูกสาวของฉันปิดบังเรื่องอะไรกันแน่?”
พอป้าหลี่ถามคำถามนี้ หลี่เล่อเฟยก็ไม่พอใจขึ้นมาทันที
เธอผุดลุกขึ้น ราวกับถอนมือออก น้ำเสียงแหลมขึ้นเล็กน้อย “แม่หมายความว่ายังไง? ลูกสาวอยู่ตรงหน้าแม่แล้ว ยังจะถามเทพด้วยปากกาอีกเหรอ?”
เกมเพิ่งเริ่มก็เกิดเหตุไม่คาดคิด ซูชิงอวี๋รู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง
แต่ปากกาตรงกลางยังไม่ร่วงลงมา
เกมเริ่มไปแล้ว ซูชิงอวี๋ขยับตัวส่งเดชไม่ได้
ป้าหลี่ไม่ได้อธิบายอะไร
หวังรุ่ย แฟนหนุ่มของหลี่เล่อเฟย ก็เลิกเล่นเช่นกัน
