ตู้ย์เป็นเจ้าบ้านที่อบอุ่นและมีน้ำใจ
เขายินดีต้อนรับสิ่งประหลาดสยองทุกตนที่รู้จัก ให้แวะมาเดินเล่นในดันเจี้ยนของตัวเอง
และชมการออกแบบอันเป็นเอกลักษณ์ของเขา
เขาบอกว่า ดันเจี้ยนต้องออกแบบให้มีศิลปะ มนุษย์ถึงจะชื่นชอบ
ดูเหมือนว่าสิ่งประหลาดสยองตนอื่นจะไม่มีอารมณ์สุนทรีย์แบบตู้ย์
บางครั้งตู้ย์ก็ไปเดินเล่นตามกิจการต่าง ๆ ใต้สังกัดกลุ่มบริษัทฉีหมิงซิง
เขาพูดมาก
แถมยังติดคน
บางทีอาจเพราะความเหงา เขาจึงไม่ค่อยชอบอยู่ตามลำพัง
ดันเจี้ยนที่มีคำว่า「ฉีหมิงซิง」อยู่ในชื่อ ล้วนมีระดับไม่ต่ำ
เขายึดครองดันเจี้ยนแบบนั้นมาเป็นของตัวเองไม่ได้ จึงแวะไปเดินเล่นเป็นครั้งคราว คอยดูว่ามีมนุษย์คนไหนถูกใจบ้าง แล้วจับตัวมาเล่นด้วยสักพัก
ตู้ย์พบผิวหนังที่ถูกใจในดันเจี้ยน【โรงงานเครื่องดื่มฉีหมิงซิง】บนร่างนั้นมีรอยสักดอกกุหลาบผืนใหญ่ ลามจากต้นแขนขึ้นไปถึงลำคอ ตู้ย์พอใจมาก จึงหาทางลอกมันมาใช้กับตัวเอง
ผมสีชมพูก็เป็นฝีมือออกแบบของเขาเอง แม้แต่กระดุมสองเม็ดบนเสื้อที่จงใจปลดออก เผยให้เห็นกระดูกไหปลาร้าซีดขาวทั้งสองข้าง ก็เป็นลูกเล่นเล็ก ๆ ของเขา
ดวงตามนุษย์ย่อมถูกดึงดูดด้วยสิ่งสวยงาม
ผิวหนังบนตัวเขาคือเหยื่อล่อ
ไว้ล่อมนุษย์ให้ตกลงไปในกับดัก
ตู้ย์ก้าวล้ำนำสมัยในแวดวงแฟชั่นของสิ่งประหลาดสยอง พยายามนำกระแส「มนุษย์เทียม」
สิ่งประหลาดสยองระดับต่ำมักไม่ปิดบังด้านที่เป็นสิ่งประหลาดสยองของตัวเองเลย